كاهش ضايعات محصول‌هاي كشاورزي؛ راهبرد بهينه‌ي ارتقاء امنيت غذايي

سلامت و امنيت غذايي يك كشور وابسته به توليدهاي بخش كشاورزي است و هر اختلالي در روند توليدهاي اين بخش مي‎تواند امنيت غذايي خانوارها را تهديد كند. در ميان چالش‌هاي اثرگذار بر بخش كشاورزي، تغييرهاي اقليم به دليل تاثير مستقيم بر عملكرد محصول‌ها و نيز منابع آب، داراي اهميتي دو چندان است. اين در حالي است كه در دهه‌هاي آتي، تغييرهاي اقليم پديده‌اي مشهود در اغلب منطقه‌هاي خشك و نيمه‌خشك همچون ايران خواهد بود. از اين رو با توجه به اهميت تأمين غذا در فرآيند توسعه‌ اقتصادي، بررسي پيامدهاي رفاهي پديده‌ تغيير اقليم و نيز ارائه‌‌ي راهكارهاي سازگاري با آن ضروري است. بر اين اساس، اين پژوهش با هدف ارزيابي راهبرد مديريتي كاهش ضايعات محصول‌هاي كشاورزي براي رويارويي با پيامدهاي تغييرهاي اقليم بر امنيت غذايي خانوارهاي كشاورز دشت همدان- بهار طرح‌ريزي شد. نتايج نشان داد كه با در نظر گرفتن رويكردي ميانه در پيش‌بيني تغييرهاي اقليم منطقه، همگام با افزايش برداشت از منابع آب زيرزميني به ميزان 25 درصد، افزايش ميانگين قيمت محصول‌هاي كشاورزي به ميزان 39 درصد و كاهش 13 درصدي توليدهاي كشاورزي در دوره‌ برنامه‌ريزي 20 ساله‌ي تحقيق نسبت به سال پايه‌ 97-1396، ارزش حال درآمد خالص توليدكنندگان در بخش كشاورزي منطقه به ميزان 22 درصد كاهش و شاخص سوء تغذيه به ميزان 47 درصد افزايش خواهد يافت كه اتخاذ راهبرد مديريتي يادشده، بهبود شرايط ناامني غذايي دشت به ميزان 25 درصد را در پي خواهد داشت.