طراحي و اعتبار سنجي الگوي اندازه موثر واحد حسابرسي داخلي

اين پژوهش با هدف ارائه طراحي و اعتبارسنجي الگوي اندازه موثر واحد حسابرسي داخلي در شركت‌هاي ايراني انجام شده است. پژوهش حاضر از منظر هدف يك پژوهش كاربردي توسعه‌اي است كه با روش پيمايشي مقطعي صورت گرفته است. جامعه آماري اين پژوهش شامل مديران حسابرسي داخلي شركت هاي بورسي و مديران موسسات حسابرسي عضو جامعه حسابداران رسمي ايران مي‌باشد. نمونه‌گيري مديران به روش غيراحتمالي و به صورت هدفمند و نمونه‌گيري كاركنان با روش نمونه‌گيري تصادفي انجام شده است. ابزار گردآوري داده‌ها پرسشنامه مي‌باشد. روايي پرسشنامه به شيوه روايي سازه، روايي همگرا و روايي واگرا تاييد گرديد. پايايي پرسشنامه نيز به دو شيوه محاسبه آلفاي كرونباخ و پايايي تركيبي تاييد شد. براي طراحي الگوي اوليه از روش مدلسازي ساختاري تفسيري و جهت اعتبارسنجي الگوي طراحي شده از روش حداقل مربعات جزئي استفاده گرديد. تجزيه‌وتحليل داده‌ها با نرم‌افزار MicMac و Smart PLS انجام شد. نتايج نشان داده است «برنامه فراگير حسابرسي داخلي» و «ساختار حاكميت شركتي» بيشترين تأثير را در تعيين اندازه موثر واحد حسابرسي داخلي دارند. اين عناصر بر «رويكرد متدولوژي حسابرسي داخلي» و «شرح وظايف حسابرسي داخلي» اثر مي‌گذارند. به همين ترتيب «مديريت منابع انساني»، «مديريت ريسك» و «ماموريت حسابرسي داخلي» بر «كيفيت كميته حسابرسي» تاثير مي‌گذارند. كيفيت اين كميته بر «ارزش‌افزايي حسابرسي داخلي» اثر مي‌گذارد و به تعيين «اندازه حسابرسي داخلي» منجر مي‌شود.