پيش بيني اعتياد به اينترنت براساس تاب آوري و خودگويي انگيزشي در نوجوانان

استفاده بيش از حد و نادرست از اينترنت و فناوري هاي مرتبط با آن توسط نوجوانان، يكي از مشكلات رايج و با اهميت جامعه ما محسوب مي‌شود. اعتياد به اينترنت در نوجوانان، پيامدهاي منفي و مخربي براي آنان و جامعه به دنبال دارد. لذا، پژوهش حاضر با هدف پيش بيني اعتياد به اينترنت بر اساس تاب آوري و خودگويي انگيزشي در نوجوانان انجام گرفت. اين پژوهش، توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر بهاباد در سال 1398 بود كه 100 نفر از آنان، به روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در اين پژوهش پرسشنامه اعتياد به اينترنت (يانگ، 2009)، پرسشنامه تاب آوري كانر و ديويدسون (2003) و پرسشنامه خودگويي انگيزشي (برين تاپت و همكاران، 2009) بود. تجزيه و تحليل داده ها، با استفاده از نرم‌افزار آماري 21- SPSS و روشهاي آماري ماتريس همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندمتغيره انجام شد. يافته ها نشان داد كه بين تاب آوري و خودگويي انگيزشي، با اعتياد به اينترنت در نوجوانان رابطه منفي و معني داري، وجود داشت. همچنين، بين تاب‌آوري و خودگويي انگيزشي رابطه مثبت و معني‌داري وجود داشت. علاوه بر اين، 14 درصد از واريانس آمادگي اعتياد به اينترنت به واسطه تاب آوري با بتاي (0.294) و خودگويي انگيزشي با بتاي (0.181) تبيين و پيش بيني مي شود. بنابراين، با توجه به اينكه اعتياد به اينترنت در نوجوانان مي تواند تأثيرات نامطلوب جسماني و روان شناختي به همراه داشته باشد، توجه به نقش تاب آوري و خودگويي انگيزشي در پيشگيري از بروز مشكلات احتمالي، از اهميت به سزايي برخوردار است.