رتبه‌بندي محلات شهر تهران با تأكيد بر تحقق شهر خلاق با استفاده از نظريۀ ريچارد فلوريدا

پژوهش حاضر درصدد توصيف و تبيين ارائۀ الگوي شهر خلاق در كلان‌شهر تهران است. چارچوب نظري پژوهش، متأثر از نظريۀ ريچارد فلوريدا است. با توجه به مؤلفه هاي مورد بررسي، نوع تحقيق، كاربردي و روش بررسي آن توصيفي - تحليلي بوده و داده‌هاي مربوط به شاخص هاي شهر خلاق به طور نمونه و محدود (150)نفر از كارشناسان با استفاده از داده هاي ثانويه، تهيه پرسش‌نامه و مصاحبه از شهروندان با 19 فاكتور از شاخص هاي شهر خلاق رتبه‌بندي و سطح بندي شده اند. جمعيت آماري مناطق 22 گانۀ شهر تهران است. با توجه به نتايج به دست آمده از مدل تاپسيس، مناطق در سه سطح برخوردار، نيمه برخوردار، فرو برخوردار مورد سنجش قرار گرفت كه نتايج نشان مي دهد: مناطق 4، 5، 6، 2، 22 با ميانگين ضريب 0.695 سطح اول يعني سطح برخورداري از ميزان تحقق پذيري شهر خلاق را به خود اختصاص دادند. مناطق 1، 14، 15، 8، 3، 12، 11، 10، 20،21 با ميانگين ضريب 0.404 سطح دوم؛ يعني متوسط (نيمه برخوردار) را كسب كردند. مناطق 7، 18، 16، 13، 19، 17، 9 با ميانگين ضريب 0.223 در سطح سوم (محروم) قرار گرفتند همچنين بر اساس نتايج مدل تحليل شبكه، شاخص نوآوري با ميزان (0.265) بيشترين تأثير را در حركت يك محله به سمت محلۀ خلاق در شهر تهران را داراست. اما در ميان شاخص هاي تأثيرگذار در حركت به سمت شهر خلاق، شاخص هاي كيفيت زندگي و سرمايه اجتماعي به ترتيب با ميزان 0.035  و 0.032 كمترين نقش و تأثيرگذاري را در تحقق شهر خلاق تهران دارا هستند.