بررسي كارآيي سنجش از دور طيفي در برآورد رطوبت سطحي خاك و مقايسه آن با داده‏هاي حرارتي به منظور مديريت آبياري مزارع نيشكر

رطوبت خاك يكي از پارامترهاي مهم در مديريت منابع آب، خاك و گياه مي‏باشد. تحقيق حاضر به منظور بررسي كارايي داده هاي سنجش از دور حرارتي و نوري به منظور تخمين رطوبت خاك و برنامه‏ ريزي آبياري در مزارع نيشكر خوزستان صورت گرفت. بدين منظور ميزان رطوبت خاك براي نه گذر ماهواره ‏هاي لندست 8 و سنتينل 2 با استفاده از روش هاي ذوزنقه حرارتي و نوري از فروردين تا مهرماه 1399 در كشت و صنعت نيشكر اميركبير محاسبه گرديد. براي صحت سنجي نتايج از داده هاي اندازه‏گيري شده رطوبت سطحي خاك 337 نقطه كنترل زميني واقع در 18 مزرعه زير كشت نيشكر كه توسط دستگاه رطوبت‏سنج TDR350 همزمان با گذر ماهواره‏ ها اندازه‏ گيري شده بود استفاده گرديد. نتايج نشان مي‏دهد كه مدل TOTRAM با ميزان ضريب تبيين 0/82 و ميزان خطاي RMSE  و NRMSE برابر با 4/45% و 12/9% ، و مدل OPTRAM با ميزان ضريب تبيين 0/93 و ميزان خطاي RMSE  و NRMSE  برابر 3/14% و 12/1% قادر به تخمين مناسب رطوبت سطحي خاك در اراضي نيشكر مي‏باشند. همچنين، بررسي كارايي نقشه‏هاي بدست آمده از رطوبت خاك براي برنامه‏ريزي آبياري مزارع نيشكر نشان مي‏دهد، كه مي‏توان از اين داده‏ ها براي برنامه‏ريزي آبياري با ميانگين خطاي متوسط NRMSE برابر با 16% و 9% به نسبت داده ‏هاي زميني زمان آبياري به ترتيب براي مدل‏هاي TOTRAM و OPTRAM استفاده نمود. در اين خصوص داده ‏هاي مدل OPTRAM به دليل قدرت تفكيك مكاني بهتر داده هاي نوري نسبت به داده‏هاي حرارتي و از طرفي تأثير پذيري كمتر نسبت به عوامل محيطي مانند دما و رطوبت نسبي هوا و همچنين اثر پيكسل هاي مجاور، از كارايي بالاتري برخوردار بود.