گردشگري اجتماع محور و توسعه سكونتگاه هاي ساحلي – پيراشهري بوشهر

حضور آگاهانه‌ي مردم در صحنه فعاليت‌هاي گردشگري از طريق اصل ارتباط ارگانيك  بين توسعه پايدار و گردشگري پايدار، يكي از شاخص‌هاي اصلي توسعه پايدار است. امروزه از گردشگري اجتماع‌محور  تحت عنوان  CBT ياد مي‌كنند در حقيقت CBT، نوعي از گردشگري جايگزين است كه بر ظرفيت‌سازي و توانمندسازي مردم محلّي، به‌عنوان ابزارهايي براي رسيدن به توسعه جامعه تمركز دارد. اين نوع از گردشگري براساس رويكرد مشاركتي شكل‌گرفته است، مشاركت فعّال جامعه در برنامه‌ريزي گردشگري را تسهيل مي‌كند، روابط متقابل ميان گردشگران و جامعه را افزايش مي‌دهد و ميراث فرهنگي و طبيعي منطقه را حفظ مي‌كند. بخشي از گردشگري روستايي به روستاهاي پيراشهري مربوط مي‌شود كه به دليل جاذبه‌هاي تاريخي، طبيعي و تفريحگاهي به‌عنوان خانه‌هاي دوم همواره نقش اساسي را ايفاء نموده‌اند و به‌واسطه همين نقش، جايگاه متفاوتي را داشته‌اند. بر همين اساس هدف اين پژوهش ارزيابي و سنجش  اثرات گردشگري اجتماع‌محور  بر توسعه سكونتگاه‌هاي  روستاهاي ساحلي پيرامون شهر بوشهر است. روش پژوهش اين تحقيق توصيفي- تحليلي؛ و نوع آن پيمايشي است. ساكنان سكونتگاه‌هاي روستاهاي ساحلي پيرامون شهر بوشهر جامعۀ آماري اين تحقيق را تشكيل مي‌دهند. نمونه آماري اين پژوهش از طريق فرمول كوكران به تعداد 400 نفر تعيين‌شده است. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه بين گردشگري اجتماع‌محور و توسعه سكونتگاه‌هاي روستاهاي ساحلي  پيرامون شهر بوشهر  به لحاظ اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي، نهادي و زيست‌محيطي ارتباط معناداري وجود دارد.