معيار پارامترهاي مجاز افروزش لكه داغ در سوخت دوتريوم ـ تريتيوم آلاييده يوني

پيش از آغاز افروزش، سوخت ممكن است از مسيرهاي مختلفي از جمله مواد سازنده لايه قطع‌كننده هدف، ديواره‌ي هولرام، اندركنش ديواره جانبي هدايتگر مخروطي با سوخت در مرحله انفجار دروني و ماده نوك مخروط، منجر به رهاسازي و مخلوط شدن عناصر سازنده‌ي آن‌ها به محيط پلاسماي تاج و حتي سوخت چِگال خالص DT شود. نخست، در چارچوب افروزش جرقه‌اي مركزي، ناحيه مجاز افروزش لكه داغ DT در صفحه Hs-Ts رسم گرديد و نشان داده شد كه به ازاي درصد ورودي معيني از ناخالصي طلا، با افزايش نسبي سرعت انفجار دروني، محدوده مرز ناحيه‌ي مجاز افروزشي به تدريج بزرگ‌تر مي‌شود و در سرعت‌هاي انفجار دروني كوچك‌تر از  1.7×10^7 cm/s دو جزيره افروزشي وجود دارد. همچنين، براي آلاينده‌هاي فلزي رايج، افزايش كسر ناخالصي در ناحيه لكه‌ي داغ موجب محدوديت در پارامترهاي مجاز افروزشي مي‌شود كه با افزايش تدريجي آن، منجر به خاموش شدن لكه‌ي داغ خواهد شد. در ادامه، در چارچوب ايده افروزش سريع، چگالي سطحي لكه‌ي داغ در پلاسماي افروزشي غيرتعادلي دوتريوم- تريتيوم آلاييده به كسر ناچيزي از يون‌هاي ناخالصي كربن و طلا استخراج گرديد. بر اين اساس، منحني‌هاي هم‌تراز پارامتر چگالي سطحي مجاز در الگوي دو-دمايي در صفحه دمايي Te-Ti ترسيم شدند. نشان داده شد كه با افزايش كسر ناخالصي، شاهد افزايش شديد شار تابش خروجي از مرز لكه داغ خواهيم بود كه در نتيجه آن، محدوده مجاز افروزشي با سرعت كاهش يافته و شرايط افروزش سوخت بسيار دشوارتر از حالت سوخت خالص مي‌گردد. حساسيت اين تغييرات، مستقيم وابسته به ضريب افزايش توان تابش تُرمزي است كه تابعي از پارامترهاي درصد غلظت ناخالصي αimp و عدد اتمي يون ناخالص (درجه يونش آن)، Zimp، مي‌باشد. افزون بر اين، در منحني‌هاي هم‌تراز، كمينه دماي يوني مجاز براي آغاز افروزش در سوخت دوتريوم-تريتيوم آلاييده فلزي نيز قابل مشاهده است.