طراحي و تبيين معيارهاي نقشه ملي جغرافياي نوستالژي براساس مديريت اطلاعات شبكه‌هاي اجتماعي با رويكرد كيفي

هدف: خاطرات نوستالژيك در شبكه‌هاي اجتماعي، با يادآوري اينكه زندگي هميشه هم دشوار نبوده است، حس ثبات و توانايي گذر از دشواري‌‌ها را به انسان القاء مي‌نمايد. هدف تحقيق حاضر طراحي و تبيين معيارهاي نقشه جغرافياي نوستالژي براساس مديريت اطلاعات شبكه‌هاي اجتماعي با رويكرد كيفي، براساس سازه‌هاي مشخصه‌هاي شبكه‌هاي اجتماعي براي نوستالژي ديجيتال، عناصر بازيابي اطلاعات گذشته براي يادآوري خاطرات، ويژگي‌هاي فردي كاربران شبكه‌هاي اجتماعي، طبقه‌بندي محوري تجربه نوستالژيك و نوستالژي براساس موقعيت جغرافيايي كاربر است. روش: روش تحقيق، تحليل كيفي براساس تحليل محتوا و با بهره‌گيري از نرم‌افزار مكس.كيو.دي.اي. است. تحليل محتوا در اينجا، روشي براي برداشت و درك مناسب از اطلاعات ظاهراً نامرتبط و مشاهده نظام‌مند اشخاص، تعاملات و موقعيت‌ها است. جامعه مورد مطالعه اين تحقيق شامل سه گروه است: گروه اول، اساتيد دانشگاهي صاحب‌نظر در حوزه ‌مورد بررسي (خبرگان آكادميك)، گروه دوم، متخصصان شاغل در كسب‌وكارهاي فعال در حوزه بازاريابي مبتني بر شبكه‌هاي اجتماعي (خبرگان صنعت)، وگروه سوم، كاربران ايراني در شبكه‌هاي اجتماعي اينستاگرام، فيس‌بوك و توييتر (ذي‌نفعان مردمي)‌.‌روش نمونه‌‌‌‌‌‌‌گيري در اين تحقيق، تكنيك گلوله برفي است. جهت اجراي بخش كيفي پژوهش، نظرات 15 نفر از خبرگان، در قالب مصاحبه، در فاصله زماني بهار 1400 گرد‌آوري شد. يافته‌ها: براساس نتايج حاصل از اين پژوهش، معيارهاي نقشه ملي جغرافياي نوستالژي براساس مديريت اطلاعات شبكه‌هاي اجتماعي عبارتند از: مشخصه‌هاي شبكه‌هاي اجتماعي براي نوستالژي ديجيتال، عناصر بازيابي اطلاعات گذشته براي يادآوري خاطرات، ويژگي‌هاي فردي كاربران شبكه‌هاي اجتماعي، و نوستالژي براساس موقعيت جغرافيايي كاربر و طبقه‌بندي محوري تجربه نوستالژيك. مهم‌ترين يافته پژوهش حاضر تعداد به اشتراك‌‌گذاري محتواي نوستالژي، با بيشترين فراواني در مشخصه‌هاي شبكه‌هاي اجتماعي براي نوستالژي ديجيتال؛ بازيابي اطلاعات گذشته براساس تكرار، داراي بيشترين فراواني در عناصر بازيابي اطلاعات گذشته براي يادآوري خاطرات؛ و عامل سن كاربر داراي بيشترين فراواني در ويژگي‌هاي فردي كاربران شبكه‌هاي اجتماعي، تعيين شدند. نتيجه‌گيري: با توجه به محتواي نوستالژيك در شبكه‌هاي اجتماعي، مي‌توان گفت كه جغرافياي نوستالژي، يكي از مباحث اصلي حوزه جامعه‌شناسي و شناخت علايق و عادات مردم است. مفهوم جغرافياي نوستالژي تأثيرات مهمي بر رفتار و دانش عاطفي و تجربي انسان داشته و بسياري از پژوهشگران علوم بر اين باورند كه اين مفهوم در الگو‌‌هاي شناخت‌شناسي جوامع نيز تأثيرهاي غيرقابل ‌اغماضي دارد. بسياري از احساس‌‌هاي بشري كه در قالب مفاهيمي چون دلتنگي، نوستالژي و دلتنگ ‌شدن بر انسان عارض مي‌‌شود، با مفهوم جغرافياي نوستالژي و هويت جغرافيايي رابطۀ خاصي دارد. اينكه هويت جغرافيايي چگونه مي‌‌تواند در اين عرصه‌ها رفتار و احساس‌هاي بشري را كنترل كند، از نتايج اصلي اجراي اين تحقيق است. در نهايت، يكي از بحث‌هاي اصلي در اين تحقيق، تقسيم‌بندي نوستالژيا در جامعه كاربران ايراني است، كه در قالب نسل‌هاي فرهنگي ايران تدوين شده است.