آسيب‌شناسي مبنايي و روشي تفسيرمعاصرانه قرآن كريم (جلد سوم)

يكي از جريان‌هاي فكري معاصر، سنت‌گرايي است كه در واكنش به روند روبه‌رشد مدرنيته در جهان معاصر پديد آمده است. تفسير معاصرانه قرآن كريم، از آثار شاخص‌ترين چهره سنت‌گرايي، سيد حسين نصر است كه در كمال باورمندي به وحيانيت منبع بي‌مانند حكمت خالده، براي احياي دوباره علم مقدس و اتصال معرفت بشري به جهان فرابشري به‌عنوان سنتي فراموش شده در جهان مدرن، بدون تن‌دادن به تجددگرايي پديد آمده است. سرويراستار تفسير مي‌كوشد تا در پرتو تفسير آيات وحي، آفاق چهارده قرن مجاهدت فكري نوابغ در حوزه‌هاي مختلف معارف اسلامي كه در پرتو التزام به كتاب و سنت، حقايق بسياري آموخته‌اند و آنها را چونان ميراثي گران‌بها به يادگار گذارده‌اند را متناسب با اقتضائات جهان معاصر، فراروي مخاطبان مسلمان و غيرمسلمان قرار دهد. ازآنجاكه برخي مباني و روش‌هاي تفسير معاصرانه قرآن كريم مي‌تواند به رأي‌گروي و سطحي‌نگري در برداشت از مفاهيم و مداليل آيات وحي منجر شود، در اين نوشتار كوشش شده است تا با روش كتابخانه‌اي و رويكردي تحليلي ـ انتقادي، برخي آسيب‌هاي مبنايي و روشي جلد سوم تفسير معاصرانه قرآن كريم روشن شود. سنت‌گرايي، عدم وحدت متعالي اديان، ناديده‌انگاري نقش عقل استدلالي، ازجمله آسيب‌هاي مبنايي و سطحي‌گرايي در تفسير قرآن به قرآن، گرايش به تفاسير عامه در تزاحمات فريقين، تساهل در نقل روايات تفسيري، بهره‌نبردن از منابع معتبر و تخصصي، كم‌توجهي به كاربرد روايات اهل‌بيتb در تفسير، نامعلوم‌بودن معيار گزينش منابع تفسيري، استفاده محدود از علوم مؤثر در تفسير، عدم توانمندسازي مخاطب در تشخيص اقوال درست، ارجاع نامناسب، مطالب غيرضروري، حجم محدود و گزينشي تفسير، عدم وحدت تفسير و رأي‌گروي از آسيب‌هاي روشي جلد سوم تفسير معاصرانه قرآن كريم است