بررسي زباهنگ كارگريزي مدرسان در پرتو الگوي مفهومي تحليل زباهنگ

يكي از عوامل مؤثر در كيفيت تدريس مدرسان بررسي دلايل كارگريزي تبلور يافته در گفتمان آنان است كه عطف به ارتباط زبان و فرهنگ مي‌توان آن را از طريق فرهنگ‌كاوي زبان  بررسي كرد. ازاين‌رو، در پژوهش كيفي حاضر با هدف بررسي زباهنگ كارگريزي مدرسان، با 101 نفر از مدرسان شهر مشهد (66 زن و 35 مرد) در بازۀ سني 21 تا 58 سال و مشغول به تدريس در مقاطع مختلف، مصاحبۀ نيمه‌ساختاريافته به صورت برخط انجام شد و با اشباع پاسخ‌ها، داده‌ها بر مبناي الگوي مفهومي تحليل زباهنگ بررسي شد. نتايج نشان داد زباهنگ كارگريزي بيشتر در موقعيت‌هاي خصوصي و غيررسمي با اهدافي نظير طفره‌رفتن از انجام وظيفه، بي‌مسئوليتي، اعتراض نسبت به حقوق و امكانات، بي‌انگيزگي، تحميل نظر، منفعت‌طلبي و تبرئه كردن خود با لحن‌هاي طعنه‌آميز، جدي، دلسوزانه، صميمانه، نصيحت‌آميز، نااميدانه، معترضانه، بي‌اعتنا و ترغيبي ميان مدرسان كاربرد دارد و آگاهي آنان نسبت به اين زباهنگ در سطح درون‌آگاهي و هيجانشان نسبت به آن منفي است. همچنين اين زباهنگ نمايانگر فرهنگ سهل‌گيري، جهت‌گيري‌هاي كوتاه‌مدت، غيرمستقيم‌گويي و جمع‌گرايي در جامعۀ مدرسان است كه عدم كنترل آن موجب رواج اين الگوها در جامعه مي‌گردد. نتايج پژوهش حاضر مي‌تواند به مسئولان نظام آموزشي در رفع دغدغه‌هاي مدرسان، در داشتن يك نظام آموزشي پويا ياري رساند.