شناسايي و اولويت ‌بندي مسيرهاي عمدۀ كسب و كارهاي گردشگري مناطق روستايي شهرستان جيرفت با استفاده از عملگرهاي فازي

تعيين مسيرهاي عمدۀ گردشگري رهيافتي جهت تعيين الگوي تراكم حركتي گردشگران در راستاي رونق بخشي به كسب و كارهاي گردشگري روستايي است. پژوهش حاضر با استفاده از عملگرهاي فازي در محيط GIS، به پهنه بندي مسيرهاي عمده گردشگري كه تاثير بسزايي در موفقيت كسب و كارها دارد، مي پردازد. روش تحقيق توصيفي- تحليلي با استفاده از سيستم اطلاعات جغرافيايي و مدل هاي تصميم گيري چندمعياره است. نتايج تحقيق نشان مي دهد روستاها در چهار مسير جاذب گردشگري واقع شده اند كه اين مسيرها مي تواند به عنوان الگويي براي رفت و آمد عمده گردشگران  مقصدهاي روستايي باشد. در ادامه تلاش شد در قالب مسيرهاي چهارگانه، به بررسي امكانات و تسهيلات طول مسير و مقصد گردشگران، جاذبه هاي طبيعي و انساني هر مسير، مشخص كردن روستاهاي هدف آن و وضعيت ايجاد كسب و كارهاي گردشگري در روستاهاي واقع در اين مسيرها بررسي شود. نتايج اين بخش نشان داد مسير شماره يك با فاصله از ايده آل مثبت(0.1875) و ايده آل منفي(0.0678) و درجه نزديكي(0.7346)، بيشترين امتياز را به خود اختصاص داد(با محوريت جاده اصلي به سمت امامزاده سلطان سيد احمد(ع)).