اثر كم آبياري بر محتوي آنزيم‌هاي آنتي اكسيدان، كربوهيدرات هاي محلول، غلظت كلروفيل و عملكرد دو رقم ذرت شيرين

به منظور مطالعه اثر كم آبياري بر محتوي آنزيم‌هاي آنتي‌اكسيدان، كربوهيدرات‌هاي محلول، غلظت كلروفيل و عملكرد دو رقم ذرت شيرين آزمايشي در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با آرايش فاكتوريل در مزرعه آموزشي- پژوهشي دانشگاه آزاد اسلامي مشهد با مختصات جغرافيايي (طول جغرافيايي 5، ’8، °59 و عرض جغرافيايي 16، ’34، °36) در سال زراعي 98-1397 انجام شد. عوامل آزمايش شامل كم آبياري در سه سطح (0 (عدم كم آبياري) و كم آبياري 20 و 40 درصد كمتر از نياز آبياري گياه) و دو رقم ذرت شيرين (آميلاپوپ و مريت) بود. نتايج نشان داد با افزايش كم آبياري (افزايش تنش) محتوي آنزيم‌هاي كاتالاز، پراكسيداز، سوپراكسيد ديسموتاز و كربوهيدرات‌هاي محلول افزايش يافت. اما غلظت كلروفيل a، b و كل، عملكرد بلال با پوشش، عملكرد بلال بدون پوشش و عملكرد دانه قابل كنسرو كاهش پيدا كرد. محتوي آنزيم‌هاي كاتالاز، پراكسيداز، سوپراكسيد ديسموتاز، عملكرد بلال با پوشش، عملكرد بلال بدون پوشش و عملكرد دانه قابل كنسرو در رقم آميلاپوپ بيشتر از زقم مريت بود. به طور كلي نتايج اين پژوهش نشان داد كه رقم‌هاي مورد آزمايش داراي پايداري لازم در شرايط تنش نيستند. بنابراين به كارگيري روش كم آبياري در مورد رقم‌هاي مورد مطالعه تنها در صورتي قابل توجيه خواهد بود كه كاهش 20 و 40 درصدي در ميزان آب مصرفي جهت اين محصول داراي مزيت بيشتري نسبت به كاهش در ميزان عملكرد باشد.