تأثير ريسك ادراك‌شده از كوويد 19 و رسانه‌هاي اجتماعي بر قصد بازديد مجدد با نقش ميانجي درگيري برند در صنعت گردشگري استان مازندران

در سال‌هاي گذشته اقتصاد جهاني شاهد رشد بسيار چشم‌گير صنعت گردشگري بود، اما اين رشد و پويايي با شيوع و همه‌گيري جهاني بيماري كوويد 19 دچار اختلال شديد شده و با ممنوعيت سفرهاي بين‌المللي و نيز با اعمال محدوديت‌هاي گسترده در مجامع عمومي و ممانعت از تحرك و جابجايي در مقاصد، عملاً گردشگري متوقف شد و تأثير همه‌گيري بيماري كرونا، گردشگري را به سمت توقف كامل سوق داد. در اين راستا مطالعه حاضر با هدف تأثير ريسك ادراك شده از كوويد 19 و رسانه هاي اجتماعي بر قصد بازديد مجدد با نقش ميانجي درگيري برند در صنعت گردشگري، انجام شده است. اين مطالعه از لحاظ هدف كاربردي است كه از لحاظ روش اجرا در قالب يك پژوهش توصيفي-پيمايشي با رويكرد مقطعي انجام شده است. جامعه‌ آماري پژوهش، كليه مشتريان دفاتر گردشگري استان مازندران هستند كه از اين ميان، نمونه‌اي متشكل از 384 نفر با استفاده از فرمول كوكران انتخاب شده است. تجزيه و تحليل داده‌هاي جمع‌آوري شده با استفاده از روش مدلسازي معادلات ساختاري با رويكرد حداقل مربعات جزئي به كمك نرم‌افزار اسمارت‌پي‌ال‌اس بررسي شد. نتايج حاصل از آزمون فرضيه‌هاي تحقيق نشان داد كه رسانه هاي اجتماعي و ريسك ادراك شده بر درگيري برند و قصد بازديد مجدد، و همچنين درگيري برند بر قصد بازديد مجدد به‌طور مستقيم تأثير معناداري دارند و درگيري برند نيز رابطه بين رسانه هاي اجتماعي و ريسك ادراك شده را با قصد بازديد مجدد ميانجي گري مي كند.