بررسي رابطه بين شيوه‌هاي مديريت دانش و نوآوري در سازمان با در نظر گرفتن متغير ميانجي كاربرد دانش (مورد مطالعه: شركت پتروشيمي ماهشهر)

هدف: در عصر دانايي محوري، نوآوري به يكي از مهم‌ترين مزيت‌هاي رقابتي سازمان‌هاي پيشرو تبديل شده است. از اين رو اين سازمان‌ها تلاش مي‌كنند براي حفظ جايگاه رقابتي خود عملكرد نوآورانه خود را توسعه دهند. يكي از روش‌هاي مؤثر در اين زمينه اجراي موفقيت‌آميز مديريت دانش و كاربردي نمودن دانش در سازمان است. هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه بين شيوه‌هاي مديريت دانش و نوآوري در سازمان با در نظر گرفتن متغير ميانجي كاربرد دانش در شركت پتروشيمي ماهشهر مي‌باشد. روش: اين پژوهش از نظر روش، توصيفي- پيمايشي مي‌باشد و جامعه آماري آن شامل كليه كاركنان شركت پتروشيمي ماهشهر به تعداد 20000 نفر است كه با استفاده از جدول مورگان تعداد 384 نفر به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. ابزار اندازه‌گيري تحقيق، پرسشنامه بوده و براي اندازه‌گيري روايي پرسشنامه‌ها از روش صوري و محتوايي و براي تعيين پايايي آن آلفاي كرونباخ با مقدار 0.82 محاسبه گرديد. داده‌هاي گردآوري شده بر اساس تحليل مسير معادلات ساختاري در نرم‌افزار AMOS مورد ارزيابي قرار گرفت.يافته‌‌ها: نتايج نشان داد كه شيوه‌هاي مديريت دانش بر عملكرد نوآوري و كاربرد دانش و كاربرد دانش بر عملكرد نوآوري تأثير داشته است. نتيجه‌‌گيري: با به كارگيري سيستم‌هاي مختلف دانشي در شركت پتروشيمي مي‌‌توان ميزان نوآوري به ويژه در زمينه توسعه خدمات و محصولات خلاقانه را بهبود بخشيد و در اين ميان با بهره‌گيري از تجربيات دانشي قبلي و نيز بازخوردهايي كه از پروژه‌هاي مختلف مي‌توان كسب كرد، توانايي ايجاد نوآوري بيشتر خواهد شد.