شناسايي و رتبه بندي موانع انتقال فناوري از منظر بانكداري الكترونيكي (مطالعه موردي: بانك‌هاي مسكن و ملي ايران)

بانك‌‌ها در آينده جلوه‌‌اي متفاوت خواهند داشت. اين مقاله تئوري انتقال فناوري در بانكداري را گسترش مي‌‌دهد. هدف از اين تحقيق، شناسايي و رتبه‌‌بندي موانع انتقال فناوري در بانك‌‌هاي مسكن و ملي كشور است. بر اين اساس، ابتدا موانع انتقال فناوري و همچنين موانع استقرار بانكداري الكترونيكي بر اساس ادبيات نظري و نقطه نظرات خبرگان شناسايي مي‌‌شوند. براي رتبه‌‌بندي اين معيارها از روش فرايند تحليل سلسله مراتبي و نظرات 80 خبره در طي شش‌ماهه اول 1399 استفاده شده است. موانع شناسايي شده عبارتند از: موانع سازماني (حمايتي، غيرپايدار، و ارزشي)، موانع انساني (مهارت‌‌هاي مديريتي، مهارت‌‌هاي انساني، نوآوري، و دانش كاركنان)، موانع فني (پيچيدگي، قانوني، و مالي)، و موانع اطلاعاتي (هزينه اطلاعات، ارتباطي، و انتخاب نامناسب فناوري). براي تحليل روايي از نسبت روايي محتوايي استفاده شده است. اين نسبت براي همه زيرمعيارها از 33/0 بزرگ‌تر به‌دست آمده است. نتايج نشان داده است كه موانع فني با وزن 0.393 پراهميت‌‌ترين مانع و موانع سازماني با وزن 0.177 كم‌‌اهميت‌‌ترين است. از بين زيرمعيارها، موانع مالي با وزن 0.183 در اولويت نخست و موانع غيرپايدار با وزن 0.029 در اولويت آخر قرار دارد. در اين تحقيق از ادبيات انتقال فناوري براي تكامل ادبيات پياده‌‌سازي بانكداري الكترونيكي استفاده شده است و دسته‌‌بندي موانع انتقال فناوري در بانك‌‌ها بدين صورت، تاكنون در ادبيات تحقيق مطرح نشده است. علاوه بر آنكه اولويت‌‌بندي در بانك‌‌هاي مسكن و ملي انجام يافته است. شناسايي اين موانع و رتبه‌‌بندي آنها به مديريت كلان سيستم‌‌هاي بانكي امكان مداخله مؤثر براي رفع اين موانع را فراهم مي‌‌آورد.