پيامدهاي دريافت ماليات از ‌بخش كشاورزي

اين مطالعه با هدف ارزيابي اثر دريافت ماليات از كشاورزي بر متغيرهاي كلان، توليد زيربخش‌‌ها و رفاه خانوارها صورت گرفت. براي دستيابي به هدف يادشده از الگوي تعادل عمومي مبتني بر ماتريس حسابداري اجتماعي استفاده شد. يافته‌‌ها نشان داد كه دريافت 20 درصد ماليات بر زمين و منابع طبيعي كشاورزي بيش از ۵ درصد درآمدهاي مالياتي دولت را افزايش مي‌دهد اما بر ساير متغيرها اثر ناچيزي دارد. هم‌‌چنين مشخص شد اگر سطح ماليات بر ارزش‌‌افزوده (توليد) ۱۵ درصد انتخاب شود درآمدهاي مالياتي دولت حدود ۱۵ درصد (بيش از 20 درصد) افزايش خواهد يافت اما توليد ناخالص داخلي اندكي كم‌‌تر از 2 درصد (بيش از 3.2) كاهش و قيمت‌ها بيش از 3.2 درصد (حدود 4) افزايش خواهد يافت. اعمال سناريو ماليات بر ارزش افزوده 15 درصد نشان داد توليد برخي از‌بخش ‌هاي كشاورزي بيش از ۱۰ درصد كاهش و توليد در‌بخش‌هاي غيركشاورزي عمدتاً كم‌‌تر از ۳ درصد افزايش مي‌‌يابد. در سناريوي ماليات بر توليد نيز همين الگوي تغيير توليد مشاهده مي‌‌شود. در سطح ماليات ۱۵ درصد براي زمين و منابع طبيعي كشاورزي، رفاه خانوارهاي روستايي اغلب بيش از ۴ درصد كاهش خواهد يافت در حالي‌‌كه رفاه خانوارهاي شهري اندكي افزايش نشان مي‌دهد. در سناريو ماليات ۱۵ درصد بر ارزش‌‌افزوده، رفاه خانوارهاي روستايي اغلب 9-7 و خانوارهاي شهري 5-4 درصد كاهش نشان مي‌دهد. دريافت همين ميزان ماليات از توليد محصولات كشاورزي رفاه خانوارهاي روستايي را عموماً بين ۱۰ تا ۱۲ درصد كاهش مي‌‌دهد در حالي‌‌كه براي خانوارهاي شهري اين دامنه حدود نصف مقادير به‌‌دست‌‌آمده براي خانوارهاي روستايي است.