مقايسه استفاده از پوشش‎هاي پلي‌اتيلني نسبت به پلاستيكي بر عملكرد كيفي و كمي سيلاژ جو

مقدمه و هدف: ذخيره مناسب علوفه در سيلو سبب حفظ كيفيت بهتر سيلاژ و به حداقل رساندن كاهش ارزش تغذيه‎اي آن در زمان سيلو كردن، ذخيره و در زمان مصرف خواهد شد. نفوذ هوا به داخل سيلاژ يكي از مهم‌ترين عواملي هست كه سبب تحريك رشد باكتري‎هاي هوازي، مخمرها و كپك‎ها مي‎شود. اين فرآيند كيفيت سيلاژ را به‌شدت تحت تأثير قرار مي‎دهد و باعث فساد هوازي در آن خواهد شد. همچنين اين شرايط مقدار ماده خشك و ارزش غذايي سيلاژ را كاهش داده و با افزايش ميكروارگانيسم‎هاي بيماري‌زا و مايكوتوكسين‎ها در سيلاژ در نهايت باعث كاهش مصرف ماده خشك سيلاژ در دام خواهد شد. استفاده از پلي‌اتيلن به‌عنوان پوشش و محافظ سيلاژ براي سال‎هاي متمادي مورد توجه و استفاده قرار گرفته است. اين پژوهش به‌منظور ارزيابي مقايسه برخي از شاخص‎هاي شيميايي و ميكروبي سيلاژ علوفه جو تهيه ‌شده توسط كيسه‎هايي از جنس پلي‎اتيلن در مقايسه با كيسه‎هاي پلاستيكي و در شرايط آزمايشگاهي انجام شد.مواد و روش‌ها: علوفه كامل جو با ماده خشك تقريبي 31 درصد برداشت‌ شد و به‌ قطعاتي به طول 30 تا 50 ميلي‌متري‌ خرد شد. سپس 1) در لوله‎هاي آزمايشگاهي از جنس پلي‎اتيلن با درب پيچ‌دار داراي حلقه‎هاي لاستيكي، 2) در كيسه‎هاي از جنس پلي‌اتيلن و 3) در كيسه‌هاي پلاستيك هركدام به وزن تقريبي 10 كيلوگرم در 4 تكرار سيلو شدند و به‎مدت 60 روز در محيط بسته آزمايشگاه نگه‎داري شدند. يافته‎ها: نتايج آزمايش نشان داد كه در سيلاژهايي كه در كيسه‎هاي پلي‎اتيلن ذخيره شده بودند نسبت به سيلاژهايي كه در لوله‎هاي پلي‎اتيلن سيلو شدند به‎ترتيب شاخص اسيديته (3/79 در مقابل 3/53) و جمعيت مخمرها (0/50 در مقابل 1/14 واحد تشكيل ‌دهنده كلني در گرم) به‌‎طور معني‎داري (0/001=p) افزايش داشتند، درحالي‌كه در سيلاژهايي كه داخل كيسه‎هاي پلاستيكي سيلو شدند، نسبت به سيلاژهايي كه در لوله‎هاي پلي‎اتيلن سيلو شدند، تغييرات بيشتري روي داده و به‎ترتيب مقدار ماده خشك (31/80 درصد در مقابل 31/24 درصد؛ 0/018=p)، الياف نامحلول در شوينده خنثي (61/89 درصد ماده خشك در مقابل 59/8 درصد ماده خشك؛ 0/014=p) و جمعيت كپك ها (1/95 در مقابل 1/13 واحد تشكيل‌ دهنده كلني در گرم؛ 0/046=p) نيز به‌طور معني‎دار تغيير پيدا كردند. پايداري هوازي سيلوها در سيلاژهايي كه در لوله‎هاي پلي‎اتيلن سيلو شدند بيشترين (95 ساعت) بود درحالي‌كه اين شاخص در سيلاژ با پوشش كيسه هاي پلاستيكي به‌طور معني‌داري (0/001=P) كمتر (62/5 ساعت) از سيلاژهاي ديگر بود. بازيابي ماده خشك آن پس از باز كردن سيلوها و پس‌ازآن به‎مدت 7 روز پس از هوازدگي نيز به‌طور معني‌داري (0/001=p) نسبت به ساير سيلاژها كمتر (81/50 درصد ماده خشك در مقابل 87/84 درصد ماده خشك و 88/10 درصد ماده خشك) بود.نتيجه‌گيري: براساس نتايج به‌دست‌آمده در اين آزمايش انتخاب كيسه‌هاي از جنس پلي‌اتيلن در مقايسه با كيسه‌هاي پلاستيكي براي سيلو كردن بسته‌هاي كوچك علوفه مي‎تواند شرايط مطلوب‌تري براي حفظ كيفيت سيلاژ مهيا كند.