مشكلات شناختي سالمندان ايراني مبتلا به نقص شناختي خفيف: مطالعه‌اي كيفي در راستاي تدوين بسته توانمندسازي شناختي

مقدمه: ساخت بسته‌هاي توان‌بخشي شناختي جز با شناخت دقيق مشكلات شناختي سالمندان ميسر نيست. در پژوهش حاضر، با به ‌كارگيري يك روش پژوهش كيفي، شناسايي مشكلات شناختي سالمندان ايراني مبتلا به نقص شناختي خفيف (MCI) مدنظر قرار گرفت.روش كار: نوع پژوهش، كيفي از نوع تحليل مضامين بود. جامعه هدف شامل تمامي سالمندان ايراني مبتلا به MCI بود. تعداد 14 مشاركت‌كننده سالمند با تشخيص MCI، 7 فرد آگاه از وضعيت افراد سالمند (افراد مطلع) و 5 فرد متخصص آشنا به امور مراقبتي از سالمندان، جمعاً به تعداد 26 نفر، به ‌عنوان اعضاي نمونه در پژوهش حاضر مشاركت داشتند. اين افراد به شكل هدفمند انتخاب شدند و مبناي كفايت حجم نمونه نيز اصل اشباع داده‌ها بود.يافته‌ها: نتايج نشان داد سالمندان ايراني مبتلا بهMCI  در حيطه شناختي با دو نوع كلي مشكلات دست‌وپنجه نرم مي‌كنند: مشكلات شناختي اصلي و مشكلات جانبي. مشكلات اصلي شامل مضامين مشكلات حافظه (عمدتاً از نوع حافظه رويدادي)، توجه (شامل مشكلات تغيير توجه، توجه گزينشي، حفظ توجه و توجه پراكنده)، كاركردهاي اجرايي (شامل مشكلات حافظه كاري، مشكلات در كنترل بازداري و مشكلات در حيطه انعطاف‌پذيري شناختي) و مضمون مشكلات زباني (عمدتاً از نوع يافتن كلمات) بود. در كنار مشكلات اصلي، مشكلات ديگري تحت عنوان مضمون خلق مضطرب نيز از داده‌ها استخراج گرديد. نتيجه‌گيري: فهم عميق از نوع مشكلات شناختي كه سالمندان ايراني مبتلا به MCI واقعاً با آن روبه رو هستند، در كنار اهميت توجه به وضعيت خلقي سالمندان كه عملكرد شناختي آنان را تحت تأثير قرار مي‌دهد، يافته‌هايي است كه مي‌تواند پژوهشگران ايراني را در ساخت بسته‌هاي توانمندسازي شناختي مؤثرتر براي سالمندان ياري رساند.