پيش‌بيني تأثير تحريف‌هاي شناختي و شدت قمار بر ولع قمار در افراد مبتلا به اختلال قمار با نقش تعديل‌كننده سابقه مصرف مواد

مقدمه: تحريف‌هاي شناختي كه به ‌عنوان باورهاي غيرمنطقي يا نادرست نيز شناخته مي‌شوند، موجب تداوم اختلال قمار و احتمالا علت آن هستند. اين مطالعه با هدف پيش‌بيني تأثير تحريف هاي شناختي و شدت قمار بر ولع افراد مبتلا به اختلال قمار با نقش تعديل‌كننده سابقه مصرف مواد صورت ‌گرفته است.روش كار: در اين مطالعه 337 نفر از ساكنين شهرهاي تهران و زنجان طي سال هاي 1400 تا 1401 مورد بررسي قرار گرفتند. مقياس‌هاي سنجش ولع قمار (GACS)، تحريف هاي شناختي قمار (GRCS) و شدت اختلال قمار (PGSI) جهت ارزيابي‌ها به ‌كار رفته است.يافته‌ها: مدل‌يابي معادلات ساختاري نشان داد ضريب تبيين متغير ولع 0.376 است. پنج فرضيه اين مطالعه عبارت بود از: شناختي قمار بر ميزان ولع قمار تأثير دارد (622.0β=، 001.0P=)، سابقه مصرف مواد بر ميزان ولع قمار تأثير دارد (261.0β=، 182.0=P)، شدت قمار بر ولع قمار تأثير دارد (004.0β=، 441.0=P)، سابقه مصرف مواد بر ارتباط ميان شدت قمار و ولع قمار تأثير تعديل‌كننده دارد (0/031=β=، 0/087=P) و سابقه مصرف مواد بر ارتباط ميان تحريف هاي شناختي و ولع قمار تأثير تعديل‌كننده دارد (0/688β=، 0/355=P). شدت اختلال قمار و تحريف هاي شناختي قمار مستقيماً پيش‌بيني‌كننده ولع در افراد مبتلا به اختلال قمار هستند. در افرادي كه سابقه مصرف مواد داشته‌اند، قدرت پيش‌بيني افزايش‌يافته و در محدوده متوسط رو به ‌بالا قرار مي‌گيرد. همچنين، سابقه استفاده از مواد به ‌تنهايي يا همراه با تحريف‌ هاي شناختي نمي‌تواند پيش‌بيني‌كننده ولع قمار باشد؛ اما تحريف‌ هاي شناختي به همراه اختلال شديد قمار مي‌توانند تجربه ولع شديدتري را در قماربازان ايجاد كنند. نتيجه‌ گيري: نتايج به ‌دست ‌آمده نشان داد سابقه مصرف مواد مي‌تواند موجب شدت بيشتر ولع نسبت به قمار در افراد مبتلا به اختلال قمار شود.