اعتبارسنجي بسته‌ استعاري Cardillo براي آزمايش فرضيه‌هاي عصبي در مورد استعاره و به ‌كارگيري آن در مبتلايان به اختلال وسواسي‌-جبري و افراد عادي

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف اعتبارسنجي بسته استعاري كارديلو (Cardillo) و به ‌‌كارگيري آن در مبتلايان به اختلال وسواسي_جبري و افراد عادي صورت گرفت. روش كار: اين پژوهش در دو مطالعه صورت گرفت. ابتدا، به اعتبارسنجي بسته استعاري Cardillo از ديدگاه متخصصان پرداخته شد. ابتدا با اقتباس از مطالعه Cardillo و همكاران (2010) تعداد 208 واژه پايه انتخاب و در اختيار 40 نفر از ارزيابان قرار گرفت؛ سپس 455 جمله لفظي، استعاري متعارف و استعاري بديع تدوين شدند و توسط 12 نفر از متخصصان ارزيابي شدند. در مطالعه دوم به بررسي جملات در ميان افراد مبتلا به اختلال وسواسي_جبري و غيرمبتلايان پرداخته شد. پژوهش از نوع علي مقايسه‌اي بود. جامعه آماري پژوهش، تما‌‌‌مي‌ افراد مراجعه‌كننده به كلينيك صبا و بيمارستان ابن‌سينا شهر مشهد بودند كه تشخيص اختلال وسواسي_جبري دريافت كرده بودند و گروه مقايسه شامل افراد عادي بودند كه به شيوه در دسترس انتخاب شدند (20 نفر در هر گروه). به ‌منظور تحليل داده‌ها از t يك نمونه‌اي، ضريب كاپا، همبستگي درون‌رده‌‌اي و تحليل واريانس استفاده شد. يافته‌ها: نتايج حاكي از توافق ميان ارزيابان و همبستگي درون ‌رده‌اي مناسب بود. همچنين، مقايسه افراد مبتلا به اختلال وسواسي_جبري و عادي نيز نشان داد كه در ابعاد آشنايي، تصويرپذيري و مجازي بودن در هر سه گروه جملات لفظي، استعاري متعارف و استعاري بديع اختلاف معناداري وجود ندارد. نتيجه‌گيري: بنابراين، بسته استعاري Cardillo از روايي محتوايي و ملاكي بالايي برخوردار است و مي‌تواند جهت شناسايي و تعيين ميزان درك ابعاد استعاره‌ها استفاده شود.