ارزيابي آثار زيست محيطي اجراي طرح احياي اراضي در استان خوزستان؛ مورد مطالعه شبكه آبياري و زهكشي مياناب شوشتر

ارزيابي اثرات محيط زيستي يكي از راه‌هاي قابل قبول براي دستيابي به اهداف توسعه پايدار است و مي‌تواند به عنوان يك ابزار برنامه‌ريـزي، اثـرات بالقوه محيط زيستي كه در نتيجه اجراي پروژه‌هاي عمراني و توسعه، پديدار مي‌شوند را شناسـايي و گزينـه‌هـاي منطقـي جهـت حـل آن‌ها را ارائه دهد. در واقع ارزيابي مستمر از اين گونه طرح‌ها مي‌تواند دستاوردهاي متعدد و ارزشمندي براي سياست‌گذاران، برنامه‌ريزان و متوليان بهره‌برداري و نگهداري، به منظور اعمال اصلاحات و ارتقاي سطح كارايي اقدامات انجام شده و جلوگيري از اتلاف منابع در طرح‌هاي آتي به ارمغان آورد. لذا هدف از پژوهش حاضر ارزيابي آثار محيط‌زيستي طرح احياي اراضي در استان خوزستان در محدوده شبكه آبياري و زهكشي مياناب شوشتر است، بدين منظور از روش ماتريس ICOLD استفاده شد. در اين روش، اثر هر يك از فعاليت‌هاي طرح بر مؤلفه‌هاي محيط‌زيستي (اكولوژيكي، فيزيكي و اجتماعي – اقتصادي) در دو فاز ساختماني و بهره‌برداري مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج حاكي از اين است كه اجراي طرح بر عدم اجراي آن ارجحيت دارد، به اين صورت كه مجموع پيامدهاي ناشي از اجراي طرح بر محيط زيست پيرامون مثبت مي باشد (108+ امتياز). در ميان پيامدهاي اجراي طرح، محيط اجتماعي – اقتصادي داراي بيشترين آثار مثبت (176+ امتياز) است و محيط اكولوژيكي با 49- بيشترين تأثير منفي را بر محيط داشته است. با توجه به يافته‌هاي مطالعه، اجراي طرح احياي اراضي در استان خوزستان در محدوده شبكه آبياري و زهكشي مياناب شوشتر از نظر محيط زيستي مناسب بوده و ادامه اجراي آن در اراضي همجوار به شرط رعايت معيارهاي محيط زيستي بلامانع است.