بررسي كارايي زيست‌محيطي و فني در توليد انگور شهرستان بيجار با رويكرد نهاده‌محور

هدف از مطالعه‌ي حاضر، بررسي كارايي فني و كارايي زيست‌محيطي در توليد انگور شهرستان بيجار مي‌باشد. در اين تحقيق به منظور بررسي كارايي فني و كارايي زيست‌محيطي از روش تابع مرزي تصادفي (SFA) با رويكرد نهاده‌محور استفاده شده است. در مطالعه‌ي حاضر براي ارزيابي كارايي زيست‌محيطي، نهاده‌هاي كود شيميايي، سم و گوگرد به عنوان نهاده‌هاي زيانبار در نظر گرفته شده است. داده‌هاي اين تحقيق از 170 باغ انگور اين شهرستان در سال97 - 1396 بدست آمده است.ميانگين كارايي فني با استفاده از روش تابع مرزي تصادفي (SFA) با فرم ترانسلوگ، 70 درصد به دست آمد كه نشان مي‌دهد واحدهاي مورد مطالعه تا 30 درصد مي‌توانند كارايي خود را افزايش دهند. حداقل و حداكثر ميزان كارايي فني به ترتيب 26 و 93 درصد به دست آمد كه بيانگر شكاف زياد (67 درصدي) بين كارايي واحد‌هاي مورد مطالعه مي‌باشد. پايين‌ترين و بالاترين كارايي زيست‌محيطي به دست آمده به ترتيب برابر با 49 و 99 درصد و ميانگين آن برابر با 92 است. بر اساس نتايج حاصل مي‌توان گفت كه به طور متوسط امكان افزايش 8 درصدي در كارايي زيست‌محيطي باغات انگور اين منطقه وجود دارد. با توجه به بالا بودن ميانگين كارايي زيست‌محيطي، اين نتيجه به دست مي‌آيد كه بيشتر توليد‌كنندگان انگور در مصرف كودها و سموم شيميايي ملاحظات زيست‌محيطي را در نظر گرفته‌اند لذا تشويق و معرفي باغداراني كه بيشترين ميزان كارايي را داشته اند ميتواند نقش مثبتي در جهت استفاده صحيح از منابع و كاهش الودگي هاي زيست محيطي كه منجر به توسعه پايدار كشاورزي در منطقه بشود، داشته باشد.