بررسي نقش معناپذيري و حس تعلق مكاني در ارتقاي سرمايه اجتماعي روستاييان (مورد: روستاهاي كُردنشين، شهرستان رودبار)

معناپذيري مكان ها و سازماندهي آنها در ساختارهاي ذهني و شكل گيري احساس تعلق به مكان براي سكونتگاه ها سودمند خواهد بود، زيرا مي تواند همبستگي و مشاركت در آينده، فعاليت هاي مدني در قالب رفتارهاي پايدار، نگراني هاي زيست محيطي و رفتارهاي اكولوژيكي نظير حفاظت از منابع محيطي و مراقبت از مكانهاي عمومي را پيش بيني نمايد؛ همچنين ارتباط همبسته، قوي و دقيق با احساس و ادراك امنيت، به عنوان مهم ترين شاخصه هاي سرمايه اجتماعي دارد. سرمايه اجتماعي نقش مهمي در بالا بردن زيست پذيري دارد كه بدون شك هدف مهم تمام برنامه ريزي ها و توسعه، ازجمله برنامه ريزي و توسعه روستايي است. اين تحقيق از نظر هدف كاربردي و از نظر رويكرد توصيفي و تحليلي است كه با نمونه اي با حجم 355 نفر از ميان افراد روستاهاي كردنشين در شهرستان رودبار انجام شده است. جامعه آماري تحقيق، روستاهاي كردنشين استان گيلان واقع در شهرستان رودبار با تعداد 12 روستا و مجموع 2955 نفر جمعيت (بر اساس سرشماري سال 1395 ) مي باشد. تعداد نمونه ها با استفاده از جدول مورگان، 340 نفر تعيين شد سپس از اين تعداد افراد پرسشنامه تكميل گرديد. پژوهش به منظور تبيين سيستماتيك عوامل تأثيرگذار بر تعلق مكاني و نيل به يك مدل جامع از تكنيك چند متغيري تحليل مسير استفاده شد و تأثيرات مستقيم و غيرمستقيم متغيرهاي موردبحث، در يك مدل مورد بررسي قرار گرفت. نتايج تحقيق حاكي از آن است كه متغيرهاي كالبدي تعلق مكاني، بعد اعتماد سرمايه اجتماعي، بعد محيطي تعلق مكاني، بعد عملكردي تعلق مكاني، بعد همبستگي اجتماعي و بعد مشاركت سرمايه اجتماعي به ترتيب مهم ترين عواملي هستند كه به صورت مستقيم بر نمايه تعلق مكاني روستاييان مؤثر هستند.