بررسي فقهي و حقوقي سلب امنيت شهروندي در هوش مصنوعي

نوشتار حاضر در رابطه با دخالت هوش مصنوعي در امنيت و حقوق شهروندي است. اين موضوع مي تواند در جهات مختلف مورد بررسي قرار گيرد، مانند ايجاد امنيت توسط هوش مصنوعي در حقوق شهروندي، سلب امنيت شهروندان به وسيله ي هوش مصنوعي، ارائه راهكار جبران خسارت در سلب حقوق شهروندي توسط هوش مصنوعي. در اين مقاله تنها به موضوع سلب امنيت شهروندان اشاره شده و دو موضوع ديگر مقاله اي مستقل مي طلبد. روش كار در اين تحقيق، بر مبناء تحليل محتوا بوده و داده ها به صورت كتابخانه اي با مراجعه به آراء فقهي و حقوقي جمع آوري گرديد. بزه كاران با استفاده از هوش مصنوعي مي توانند اقدام به سلب امنيت و حقوق شهروندان نمايند، از آنجا كه در كشور ما قانون خاصي براي جرائم در هوش مصنوعي وجود ندارد و بعضي مي انديشند جرائم رايانه اي مي تواند پاسخگوي موضوع حاضر باشد در حالي كه چنين نيست، لذا نگارندگان با تنقيح مناط و بهره گيري از ادله شرعي به موضوع جرم انگاري در سلب امنيت و آسايش شهروندان پرداخته اند. نتيجه ي حاصله از تحقيق آن كه سالب امنيت و آسايش شهروندان با استفاده از ابزار هوش مصنوعي محارب و مفسد في الارض است و در صورت اقدام به آن مستحق اعمال مجازات محارب خواهد بود.