مطالعه ي اثر بيوكانين A بر سطح سرمي فاكتور نكروزدهنده تومور آلفا ،اينترفرون گاما و سطح مالون دي آلدئيد و گلوتاتيون در بافت پانكراس رت هاي ديابتي نوع يك القا شده با استرپتوزوتوسين

مقدمه: بيوكانين A (BCA) به علت اثرات آنتي اكسيداني و ضدالتهابي مورد توجه مي‌باشد. استرس اكسيداتيو و التهاب دومسير كليدي در بروز و پيشرفت ديابت نوع يك هستند. هدف از اين مطالعه، تعيين اثر بيوكانين A بر سطح سرمي اينترفرون گاما، فاكتور نكروزدهنده تومور آلفا و همينطور سطح گلوتاتيون و مالون دي آلدئيد در پانكراس رت هاييست كه با استرپتوزوتوسين به ديابت نوع يك مبتلا شده‌اند.روش كار: 28 سر رت نر ويستار بطور تصادفي به چهار گروه 7 تايي تقسيم شدند. يك گروه كنترل سالمي است كه دي متيل سولفوكسيك، حلال بيوكانين A، دريافت كرد. بقيه رت ها، تحت تزريق صفاقي استرپتوزوسين به ميزان 55 mg/kg قرار گرفتند. يك گروه به عنوان كنترل ديابتي (گروه دوم) انتخاب شد كه تنها دي متيل سولفوكسيك دريافت كرد و دو گروه ديگر به مدت 6 هفته تحت درمان با بيوكانين A به ميزان 10 mg/Kg (گروه سوم) و 15mg/Kg (گروه چهارم) قرار گرفتند. درپايان خون از قلب جمع آوري شد و پارامترهاي فاكتور نكروزدهنده تومور آلفا، اينترفرون گاما و قند خون ناشتا در سرم اندازه گيري شد. سپس سطح گلوتاتيون و مالون دي آلدئيد در بافت پانكراس هموژن شده اندازه گيري شد. يافته‌ها: كاهش گلوكز خون (0.03=P) و مالون دي آلدئيد (0.001=P) در گروه‌هاي درماني معنيدار بود. گلوتاتيون (0.01 P) با درمان افزايش معنيداري داشت. كاهش فاكتور نكروزدهنده تومور آلفا (0.03=P) تنها در گروه چهارم معنيدار بود اما كاهش اينترفرون گاما (0.12=P) در هيچ گروه درماني معنيدار نبود.نتيجه گيري: درمان با بيوكانين آ در كنترل هايپرگلايسمي مؤثر است. اين تركيب با افزايش سطح گلوتاتيون و كاهش مالون دي آلدئيد در بهبود شرايط ردوكس در پانكراس حائز اهميت بوده و با كاهش سطح سرمي فاكتور نكروزدهنده تومور آلفا، شرايط التهابي ناشي از ديابت را بهبود بخشيده و به كاهش عوارض كمك مي‌كند. تفاوت معنيداري بين دوزهاي درماني مشاهده نشد.