پذيرش استفاده از سامانه‌هاي يادگيري الكترونيك مجازي در دوران همه‌گيري كوويد-19: مطالعۀ موردي كتابداران ادارۀ كل كتابخانه‌هاي عمومي استان تهران

هدف: هدف پژوهش حاضر تعيين عوامل مؤثر بر پذيرش استفاده از سيستم‌ها يا سامانه‌هاي يادگيري الكترونيك مجازي توسط كتابداران ادارۀ كل كتابخانه‌هاي عمومي استان تهران در دوران پاندمي كوويد-19 است. در اين پژوهش، تأثير عوامل خودكارآمدي رايانه‌اي، تنوع مهارت، پشتيباني سازماني، ويژگي‌هاي مدرس و كيفيت محتوايي دوره بر متغيرهاي مدل پذيرش فناوري شامل برداشت ذهني از سودمندي، برداشت ذهني از سهولت، نگرش نسبت به استفاده از فناوري و در نهايت قصد استفاده از سامانه‌هاي يادگيري الكترونيك مجازي بررسي شد. روش‌: پژوهش حاضر ازنظر هدف كاربردي و ازنظر نحوۀ گردآوري و تحليل داده‌ها توصيفي-هم‌بستگي است. جامعۀ آماري پژوهش شامل كتابداران كتابخانه‌هاي عمومي استان تهران بود كه از اين ميان، 217 نفر براساس فرمول كوكران به‌عنوان نمونۀ آماري پژوهش تعيين شد. ابزار اصلي گردآوري داده‌ها پرسش‌نامه‌اي بود كه روايي آن توسط شش متخصص تأييد شد. براي تحليل داده‌ها، از آزمون مدل‌سازي معادلات ساختاري به روشِ كمترين مربعات جزئي (PLS) و نرم‌افزار SmartPLS (نسخۀ 3) استفاده شد. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه برداشت ذهني از سودمندي و برداشت ذهني از سهولت استفاده بر قصد و تمايل كاركنان به استفاده از سامانه‌هاي يادگيري الكترونيك مجازي تأثير مي‌گذارند. همچنين، متغيرهاي خارجي مورد بررسي در اين پژوهش، يعني خودكارآمدي رايانه‌اي، تنوع مهارت، پشتيباني سازمان، ويژگي‌هاي مدرس و كيفيت دوره، تأثيري مثبت و معنادار بر تعيين پذيرش سامانه‌هاي يادگيري الكترونيكي در سازمان دارند. بيشترين اثر كل مربوط به متغير تنوع مهارت و كيفيت محتواي دوره و كمترين اثر كل مربوط به متغير حمايت سازمان و قصد رفتاري است. اصالت/ارزش: آموزش الكترونيك مجازي نقشي مهم در آموزش و توسعه در محيط سازماني ايفا مي‌كند، و سامانه‌هاي يادگيري الكترونيك مجازي به ابزاري محبوب براي تسهيل فرايندهاي ياددهي-يادگيري تبديل شده‌اند كه امكان آموزش انعطاف‌پذير يادگيري‌محور را فراهم مي‌كنند. يافته‌هاي پژوهش حاضر راهنما و نقشۀ راهي براي پذيرش و استفاده از سامانه‌هاي يادگيري الكترونيك مجازي در ميان كتابداران كتابخانه‌هاي عمومي بر مبناي تجارب به‌دست‌آمده در اين زمينه در دوران همه‌گيري كوويد-19 است. ازآنجاكه توسعه و استقرار فناوري‌ها براي برخورداري از مزاياي آن‌ها كافي نيست و براي دستيابي به مزاياي بالقوۀ يك فناوري بايد پذيرش آن توسط كاربران مد نظر قرار گيرد، يافته‌هاي پژوهش حاضر مي‌تواند پيامدهايي عملي براي مديران سازماني، مربيان و توسعه‌دهندگان سيستم‌هاي آموزشي فراهم آورد.