تأثير ساختار ديني جامعه بر گرايش به مشاركت سياسي در جمهوري اسلامي ايران

مشاركت سياسي در جمهوري اسلامي بعد از انقلاب 1357، به مسئله‌اي اجتماعي ـ فرهنگي تبديل شده است؛ به‌طوري‌كه در ساختار حكمراني اسلامي، اهميت دينداري جامعه بيش ‌از پيش در پويايي و پايايي آن تأثير دارد. موضوع پژوهش حاضر مطالعه ميزان تأثير ساختار ديني جامعه بر گرايش به مشاركت سياسي در جمهوري اسلامي ايران است. روش پژوهش از نوع فراتحليل كمي دربازه زماني 1385 الي 1402 انتخاب شده است. از جامعه آماري 42 سند به روش نمونه‌گيري غيراحتمالي، 26 سند جهت ورود به نرم‌افزار cma2 انتخاب شدند. از آزمون‌هاي f فيشر و d كوهن براي برآورد مقدار اثر نهايي استفاده ‌شده است. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد بين ساختار ديني جامعه و مشاركت سياسي رابطه معني‌داري وجود دارد. ميزان تأثير ابعاد مختلف دينداري به اين شرح است: بُعد اعتقادي (0.241)، بُعد مناسكي (0.256)، بُعد عاطفي (0.167)، بُعد پيامدي (0.198) و بُعد تجربي (0.200).