طراحي الگوي خط مشي گذاري فرهنگي باورمند نمودن جامعه نسبت به مفاهيم والاي ارزشي (بررسي واژه وحي در قرآن كريم)

وحي به عنوان يكي از منابع اختصاصي معرفت ديني، جايگاهي ويژه در ادبيات قرآني دارد و اتخاذ الگويي صحيح جهت باورمند نمودن مردمان عصر نزول به اين واژه را مي‌توان از اقدامات شگفت شارع مقدس محسوب نمود. اين واژه و مشتقات آن بيش از 70 بار در قرآن كريم بكار رفته‌اند. از طريق بررسي روند نزول آيات مشتمل بر واژه وحي و پيوند مفاهيم مرتبط، مي‌توان به الگويي كه شارع مقدس جهت معتقد نمودن جامعه به وحي و قداست آن مدنظر داشته است، دست يافت. دستيابي به چنين الگويي مي‌تواند زمينه‌ساز طراحي الگويي شايسته جهت خط‌مشي‌گذاري فرهنگي مطلوب در مسير باورمند نمودن جامعه به مفاهيم والاي ارزشي محسوب گردد. در پژوهش حاضر با بهره‌گيري از روش‌شناسي تفسير تنزيلي از يك سو و روش‌شناسي تحليل مضمون از سوي ديگر، آيات مشتمل بر واژه وحي و مشتقات آن مورد تجزيه و تحليل قرار گيرد و پس از طي مراحل تحليل مضمون، برداشت روش‌شناسانه محقق از الگوي مدنظر پروردگار متعال در پياده سازي واژه وحي در جامعه ارائه و الگوي مطلوب انتزاع شده است. بر اساس نتايج تحقيق، الگوي مدنظر مشتمل بر سه بُعد و هر بُعد نيز مشتمل بر مجموعه اي از مولفه هاست. بُعد «اعتقادي و فرهنگي-اجتماعي»؛ مشتمل بر مولفه‌هايي از جمله: تبيين چيستي و از كجايي مفهوم براي مخاطبين و تبيين مستمر ويژگي‌هاي مفهوم، بُعد «مديريتي و اجرايي»؛ مشتمل بر مولفه‌هاي: انتخاب پيام رسان شايسته و بيان ويژگي‌هاي او براي مخاطبين، تقويت و حمايت مستمر نسبت به پيام رسان، و نظارت جدي و مستمر بر پيام رسان، و بُعد «سياسي-امنيتي»؛ مشتمل بر مولفه‌هاي: برنامه‌ريزي جهت مقابله با مخالفين مفهوم و اعلان عمومي و توجه مستمر به مكر مخالفين مفهوم.