گزارش يك مورد اختلال در اكستوبيشن بيمار بعد از تثبيت نامناسب لوله تراشه

مقدمه: اكستوبيشن دشوار تراشه به حالتي اطلاق مي شود كه تلاش ها براي برداشتن هدفمند لوله داخل تراشه (ETT) ناموفق يا با اشكال همراه است. اكستوبيشن دشوار يك عارضه نادر و خطرناك بعد از عمل جراحي يا در بخش مراقبت هاي ويژه محسوب مي شود.  در مطالعه حاضر به گزارش يك مورد اختلال در اكستوبيشن بيمار پس از تثبيت نامناسب لوله تراشه پرداخته شده است.معرفي بيمار: بيمار آقايي با سن 42 سال بود كه به دليل مشكلات ديسك كمر تحت عمل جراحي لامينكتومي قرار گرفت. در تاريخچه قبلي بيمار هيچ مورد خاصي وجود نداشت. بيمار با لوله تراشه اندازه 8 فنري اينتوبه و كاف آن مطابق استاندارد با هوا پر شد. عمل جراحي در وضعيت پرون انجام و پس از پايان عمل، بيمار به وضعيت سوپاين برگردانيده و مراحل بيدار كردن وي شروع شد. پس از معكوس كردن اثر شل كننده ها با آتروپين و نئوستيگمين در زمان مناسب، براي خارج كردن لوله تراشه تلاش شد. كاف لوله با سرنگ 10 سي‌سي خالي شد، اما خارج كردن خود لوله با مشكل روبرو شد. با وجود تلاش هاي مكرر متخصص بيهوشي براي خارج كردن لوله، اكستوبيشن بيمار ممكن نشد. در ابتدا فرض بر پاره شدن لوله و خروج فنر از آن و همچنين گير كردن فنر در عصلات ناي مطرح شد، ولي در نهايت با نيروي مضاعف اين لوله در حالي خارج شد كه كاف آن پر از هوا بود. با بررسي هاي بيشتر مشخص شد علت اصلي اين مشكل ، خم شدن لوله تخليه هوا ناشي از چسب تثبيت كننده لوله روي صورت بيمار بوده است.نتيجه گيري: تثبيت نامناسب لوله تراشه در بيماراني كه تحت بيهوشي عمومي قرار مي گيرند مي تواند به خاطر اختلال در فرايند خالي شدن هواي درون كاف، احتمال بروز اكستوبيشن دشوار را افزايش دهد.