شناسايي عوامل مؤثر بر ايجاد تعاملات اجتماعي و امنيت عملكردي؛ مطالعه موردي: مسكن مهر شهرستان بروجرد

با رشد جميعت و افزايش نياز به مسكن، ايجاد و طرح مسكن مهر در قالب مجتمع‌هاي مسكوني در اطراف شهرها شروع شد. اما به دلايلي همچون مكان‌گزيني نامناسب، سكونت افراد با فرهنگ‌هاي مختلف و نبود برنامه‌اي مدون، كيفيت مطلوبي مانند يك خانه ايراني ندارد. عدم توجه به كيفيت مسكن سبب مي شود كاهش امنيت و تعاملات اجتماعي در مجتمع هاي مسكوني مي شود. اين پژوهش با هدف شناسايي عوامل مؤثر بر ايجاد تعاملات اجتماعي و امنيت عملكردي همچنين تأثير متقابل اين دو بر يكديگر در مسكن مهر شهر بروجرد انجام شده است. روش تحقيق، توصيفي - تحليلي در بستر پيمايشي و مطالعه موردي است و از روش‌هاي تفسيري و پيمايشي در فرايند انجام تحقيق استفاده‌ شده است، كه علت نبود امنيت و تعامل اجتماعي را در نمونه موردمطالعه بررسي كرده است. حجم نمونه 373 نفر محاسبه و براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS26 و همچنين از آزمون انحراف معيار، رتبه‌بندي فريدمن و همبستگي اسپيرمن استفاده شده است. يافته‌هاي به‌دست‌آمده از پژوهش حاضر رابطه همبستگي مستقيم بين امنيت و تعامل اجتماعي به صورت كلي را با ضريب 514/0 تأييد مي‌كند. رابطه همبستگي ميان ابعاد امنيت و تعامل اجتماعي به ترتيب در بعد كالبدي، عملكردي و ادراكي با ضريب 613/0، 295/0 و 159/0 تأييد مي‌شود. همچنين همبستگي ميان معيارها و مؤلفه‌هاي تأثيرگذار بر امنيت و تعامل اجتماعي به‌صورت متناظر در همه موارد جز مشاركت عمومي و انسجام اجتماعي كه رابطه معكوس دارند، تأييد مي‌شود. عوامل عملكردي بيشترين تأثير را در ايجاد تعامل اجتماعي داشته درحالي‌كه عوامل ادراكي بيشترين تأثير را در ايجاد امنيت داشته‌اند. همچنين مي‌توان رابطه همبستگي كلي امنيت و تعامل اجتماعي همچنين ابعاد مختلف آن‌ها را تأييد كرد، اما ميان مؤلفه‌هاي تأثيرگذار بر ابعاد مختلف امنيت و تعامل اجتماعي اين رابطه تأييد نمي‌شود. در نمونه موردمطالعه به دليل ضعف كالبدي و طراحي نادرست، تمام مؤلفه‌ها عاملي بي‌اثر يا در جهت كاهش امنيت و تعامل اجتماعي هستند.