بررسي فقهي جشن طلاق

جشن طلاق پديده اي نوظهور بوده كه در جامعه كنوني خصوصا كلان شهرها در حال گسترش است؛ اين نوع وقايع علاوه بر اينكه به لحاظ آثار اجتماعي و روانشناختي مورد بررسي قرار مي گيرد، بايد به جهت شرعي نيز مورد كندوكاو قرار گيرد. بويژه كه اكثريت مراجع عظام تقليد نيز متذكر حكم آن نشده اند. اين پژوهش كه به روش توصيفي تحليلي انجام شده نشان مي دهد، ادله ي مثبت جواز يا نفي اين پديده نوظهور واكاوي نشده؛ لذا هر چند به جهت اصل اباحه شايد جواز چنين پديده اي به ذهن خطور كند؛ لكن با توجه به اهميت اين مقوله و وجود مفاسد و تبعات غير قابل انكار ناشي از ترويج آن ضرورت اقتضا مي كند؛ ادله مورد بررسي قرار گيرد. اما از سه ديدگاه تصور شده، جواز،حرمت و قول به تفصيل، براساس نقد وبررسي ادله هركدام، بنظر مي رسد، مبتني بردلالت برخي ادله نظير تشبه به كفار و قاعده نفي سبيل، حكم به عدم جواز از قوت بيشتري برخوردار است.