بررسي حكم عدّه از زوج در صور مختلف تلقيح مصنوعي از ديدگاه فقه اماميه

از احكام مسلّم در شريعت اسلام ثبوت عدّه براي زن در حالات مختلفي از قبيل وفات شوهر ،طلاق دادن شوهر ،آميزش اشتباهي و.. مي باشد كه براي اين حكم اسلامي حكمت هاي متعددي از قبيل جلوگيري از اختلاط و اشتباه نسب ،ارج نهادن به نسب صحيح ، كرامت زن و.. بيان شده است . در اكثر موارد ثبوت عدّه بر زن متفرّع بر رابطه زناشويي و مقاربت مي باشد ولي امروزه با پيشرفت علم و تكنولوژي در حوزه مباحث پزشكي و به وجود آمدن روشهاي نوين باروري از طريق تلقيح مصنوعي و با تزريق اسپرم و تخمك و بدون هيچ گونه مقاربت و نزديكي امكان بارداري زن فراهم گرديده است و لذا فقه اسلامي با اين سوال مواجه گرديده كه در موارد تلقيح مصنوعي نيز مي توان حكم به ثبوت عدّه بر زن نمود يا خير ؟ اين پژوهش به دنبال پاسخ مستدل فقهي نسبت به حكم ثبوت عدّه نسبت به زن شوهردار در تلقيح مصنوعي مي باشد كه پس از پرداختن به مباحث استدلالي و اجتهادي و بررسي ديدگاه فقيهان به اين نتيجه رسيده است كه افراغ مني در رحم زن به روشهاي جديد تلقيح مصنوعي نيز موجب ثبوت عدّه بر زن خواهد شد و مقاربت و نزديكي براي حكم به ثبوت عده موضوعيت نداشته ، لذا در صورت تزريق اسپرم به زن شوهردار به جهت تلقيح مصنوعي عدّه ثابت شده و اين زن به تفصيلي كه خواهد آمد بايد از استمتاعات جنسي نسبت به شوهر خود اجتناب نمايد .