نقد مدل حكمراني خوب با تأكيد بر مفهوم نابرابري اجتماعي

اين تحقيق به‌دنبال پاسخ به اين پرسش‌ است كه چه نقدهايي بر مدل حكمرني خوب به‌لحاظ تئوريك و كمي وارد است؟ از نظر روش‌شناختي، اين پژوهش، تلاشي نظري است و البته از روش تطبيقي كمي مبتني بر مدل‌سازي معادله ساختاري با استفاده از داده‌هاي ثانويه نيز استفاده گرديده است. بنا به آخرين خروجي داده هاي سازمان ملل (2019) تعداد 193 كشور عضو اين سازمان هستند كه داده‌هاي مورد نياز اين تحقيق براي 103 كشور موجود بود كه به‌عنوان نمونه تحقيق انتخاب شدند. يافته‌هاي كمي مبتني بر مدل‌سازي معادله ساختاري نشان دادند كه مدل حكمراني خوب از برازش مطلوبي برخوردار نيست اما با ورود متغير نابرابري اجتماعي به مدل بهبود مي‌يابد. در بعد نظري نقدهايي به آن وارد است كه پيشنهاد شده است شاخص‌هاي كنترل فساد، كارايي و اثربخشي دولت، امنيت، ثبات سياسي و عدم خشونت، حاكميت قوانين مشروع، كيفيت تنظيم‌كنندگي(قوانين و مقررات)، مسئوليت‌پذيري، پاسخ‌گويي و حق اظهارنظر، رضايت‌مندي شهروندان، اجماع‌محوري، كاهش نابرابري اجتماعي، عدم سلطه‌گري و سلطه‌پذيري، شفافيت، پايبندي به منافع و خواست شهروندان، ديده‌باني همگاني، رفاه و توان‌مندي اجتماعي، شايسته‌سالاري، آزادي و بهره‌مندي از حقوق و عدم مداخله در گستره همگاني و خصوصي به معيارهاي ارزيابي مدل حكمراني افزوده شوند.