جستاري كمّي و كيفي در مقالات روانشناسي شعر نظامي(1394-1300ش.)

در آثار نظامي گنجوي، شاعر بلندآوازۀ سدۀ ششم هجري، به روان‌شناسي شخصيّت‌هاي داستان‌ها توجّه ويژه شده است. جستار حاضر بر اساس منابع كتابخانه اي و روش توصيف، تحليل و مقايسه، به اين پرسش‌ها پاسخ داده كه از1300تا1394(ش.)بسامد مقالات نظامي پژوهي روان شناسي چه روندي را طي كرده، پژوهشگران به كدام آثار نظامي بيش‌تر اقبال كرده‌اند و چرا و كدام حوزه هاي روان شناسي بيش‌تر مورد توجّه بوده و چرا؟ يافته ها نشان مي دهد هرچه زمان پيش مي‌رود، اقبال محقّقان به نقد روان شناسي آثار نظامي افزونتر شده است؛ هفت پيكر بيش از ساير آثار وي نقد شده كه حاكي از عملكرد عامدانه يا غيرعامدانۀ نظامي در توجّه دادن مخاطبان به خصوصيّات رواني شخصيّتهاي هفت پيكر است و آراي يونگ بيش از ساير نظريّات به كار رفته كه به دليل تناسب بيشتر اين روش براي پژوهش در منظومه‌هاي نظامي است. گاهي نويسندگان شبه ‌روان شناسي هايي را به عنوان تحليل روان شناسانۀ آثار نظامي مطرح كرده‌اند كه فاقد ارزش پژوهشي است.