هويت زنانۀ ديگري‌ در رمان رقص در آينۀ شكسته از مهري يلفاني با تكيه بر نظريۀ پسااستعماري

مردمحوري و امپرياليسم اشكال مشابهي از سلطه را عليه زنان كه زيردست و غير تلقي مي‌شوند، به كار مي‌برد كه در بسياري از ابعاد، مشابه و موازي يك ديگرند. رمان رقص در آينۀ شكسته ، اثر مهري يلفاني، نويسندۀ زن مهاجر ايراني، سعي دارد جامعۀ سنتي ايران و جامعۀ مدرن ميزبان خود؛ يعني كانادا را متقاعد به شنيدن صداي مخالف خود كند. او كه هميشه و در طول حيات خود از سوي خانواده و جامعه، عنصري دست دوم، بيگانه، فرودست و ديگري تلقي مي‌شده به طرح اين مقوله در رمان خود مي‌پردازد و رويكردي انتقادي نسبت به هر دو جامعۀ سنتي و مدرنِ ميزبان دارد. در اين مقاله، پاسخ به سوالِ چگونگي جلوه‌هاي ديگري و هويت زن مهاجر از دو منظر كلي در اين رمان مورد تحليل تاويلي و توصيفي قرار گرفته است و نشان مي‌دهد كه نه تنها در جامعۀ  مرد سالار سنتي، مرد تصميم گيرندۀ اصلي در همۀ امور براي زنان است و زن به عنوان ديگري، هويت انساني خود را از دست مي‌دهد بلكه در جامعۀ مدرنِ ميزبان نيز، به مهاجران اعم از زن و مرد و به زن به طور اخص به عنوان فرودست نگريسته مي‌شود و آنان بايد تابع نظام و فرهنگي باشند كه از سوي جامعۀ غربي مورد تاييد و تاكيد قرار مي‌گيرد و در ميان اين ديگر انگاري ها است كه شخصيت و هويت دوگانۀ زنان مهاجر شكل مي‌گيرد كه آن‌ها را به نوعي ندامت گزيرناپذير از مهاجرت مي‌كشاند.