بررسي رفتار غيرخطي نرخ ارز حقيقي در ايران

پس از خاتمه يافتن نظام برتون وودز در سال 1971، بررسي رفتار و مدل سازي نرخ ارز به مسئله‌اي مناقشه آميز براي اقتصاددانان و سياست گذاران مبدل شده است. يكي از مسائل مهمي كه در ارتباط با نرخ ارز وجود دارد، ماندگاري نرخ ارز حقيقي است. در اين راستا، پژوهش حاضر از دو الگوي خودبازگشت آستانه اي خودمحرك و رگرسيون انتقال ملايم لجستيك استفاده كرده است تا رفتار غيرخطي نرخ ارز حقيقي در اقتصاد ايران را طي سال هاي 1396:12 – 1383:02 بررسي كند. ابتدا، امكان وجود رفتار آستانه اي در نرخ ارز حقيقي آزمون هاي براك، ديچرت و شينكمن (1987) و هانسن (1999) تأييد شد. سپس، مقدار آستانه براي رشد نرخ ارز حقيقي در الگوي اول 3/84% و در الگوي دوم 5% محاسبه شد. هر دو الگو نشان مي دهد مادامي‌كه رشد نرخ ارز حقيقي در رژيم شديد قرار گيرد، پايداري قابل‌توجهي خواهد داشت و از مقادير گذشتۀ خود به‌طور مثبت تحت تأثير قرار مي گيرد.