ويژگي‌هاي همگرايي شار رطوبتي در زمان وقوع خشكسالي ‌ها و ترسالي ‌هاي فراگير ايران

در اين تحقيق سعي بر آن است كه ويژگي‌هاي همگرايي شار رطوبتي در زمان وقوع خشكسالي‌ها و ترسالي‌هاي فراگير ايران مورد بررسي قرار گيرد. لذا در راستاي رسيدن به اين هدف خشكسالي‌ها يا ترسالي‌هايي كه حدود 75 درصد و بيشتر ايستگاه‌هاي مورد مطالعه در ايران را درگير خود نموده باشند به عنوان خشكسالي‌ها يا ترسالي‌هاي فراگير تعريف شدند. نتايج تحليل نيمرخ‌هاي همگرايي شار رطوبتي در زمان وقوع خشكسالي ها و ترسالي هاي فراگير نشان دادند كه در زمان وقوع ترسالي هاي فراگير انتقال رطوبت به داخل ايران از سطوح پايين‌تر و با ضخامت بيشتر و در زمان وقوع خشكسالي هاي فراگير اين انتقال از سطوح بالاتر و با ضخامت كمتري انجام مي‌شود. آرايش فضايي همگرايي شار رطوبتي در بعد افقي نيز نشان دادند كه در تراز 850 هكتوپاسكالِ ترسالي هاي فراگير، يك نوار نسبتاً ممتد از همگرايي شار رطوبتي با جهت غربي-شرقي بر روي درياي مديترانه در حد فاصل دو عرض جغرافيايي 40-35 درجه به سمت شمال غرب ايران كشيده شده است. از جانب جنوب نيز يك نوار نسبتاً گسترده و قوي از همگرايي شار رطوبتي با منبع تأمين رطوبت درياي عرب با جهت جنوبي-شمالي به سمت نيمه غربي ايران امتداد پيدا كرده است. اين دو نوار از همگرايي شار رطوبتي در شمال غرب ايران به هم متصل مي‌شوند. اما در خشكسالي هاي فراگير نوار ممتد غربي-شرقي همگراي شار رطوبتي كه در ترسالي‌هاي فراگير بر روي درياي مديترانه بود در خشكسالي‌هاي فراگير به عرض‌هاي جغرافيايي بالاتر، حد فاصل بين 40 تا 50 درجه عرض جغرافيايي، نقل مكان مي‌كنند.