چالش‌ هاي كشورهاي در حال توسعه جهت بهره‌گيري از استراتژي غيرسازه‌اي بيمه به‌ منظور تطبيق با تغيير اقليم

گرمايش جهاني و به تبع آن پديده تغيير اقليم يكي از چالش ‌هاي مهم بشر در قرن اخير بشمار مي‌رود. تبعات گسترده‌ي اين پديده موجب شده كه برنامه‌ريزي‌هاي مختلفي بويژه در كشورهاي توسعه ‌يافته با محوريت سازگاري با تغيير اقليم، مورد توجه قرار گيرد. دو نوع استراتژي تطبيق با تغيير اقليم شامل استراتژي‌هاي سازه‌اي و غيرسازه‌اي در منابع علمي، مطرح مي‌باشد. روش تحقيق مدنظر در پژوهش حاضر، مبتني بر روش تحقيق كيفي بوده و با رويكردي تطبيقي در تلاش است كه بخشي از استراتژي غيرسازه‌اي كه بر اساس مديريت ريسك تغيير اقليم و با محوريت بيمه مي‌باشد را مورد توجه قرار دهد و بر مبناي تجارب كشورهاي در حال توسعه منتخب، طبقه‌بندي موضوعي و تحليل‌هاي مرتبط را ارائه دهد. در اين پژوهش، كشورهاي منتخب بر مبناي شاخص توسعه انساني انتخاب شدند. سازمان ملل براي تشخيص توسعه‌يافتگي كشورها از اين شاخص استفاده مي‌كند. اين شاخص بر اساس مباحث آموزشي، سلامت، سبك زندگي و غيره تعيين مي‌شود. نتايج پژوهش نشان داد كه درك مناسبي از تبعات تغيير اقليم در اين كشورها شكل گرفته است. در خصوص بيمه‏گري و اقدامات موجود، تفاوت عمده در رويكرد كشورهاي منتخب، مشاهده مي‏شود كه منجر به كاربرد طيف گسترده‌اي از اقدامات عملي در آ‌نها نيز شده است. اين تفاوت‌ها ناشي از اولويت‏دهي ‏به بخش‏هاي مختلف و ظرفيت‏هاي تأمين مالي در كشورها بوده كه در برخي موارد منجر به استفاده از كمك نهادهاي بين‌المللي شده است. در بررسي برنامه‏ها و توسعه محصولات بيمه‏اي مشاهده شد كه در تمامي كشورهاي منتخب بنا بر اولويت، توسعه طرح‏هاي بيمه مورد توجه قرار گرفته است و كشورها در صدد جبران شكاف ايجاد‌شده بين سطح موجود بهره‏مندي از ظرفيت‌ها در اين زمينه و سطح قابل‌قبول آن هستند. بطوري‌كه در كشورهاي پيشرو، منجر به ارائه بيمه شاخص محور و انتشار اوراق بهادار مختلف براي تضمين تأمين خسارات شده است.