بررسي تغييرات مقادير حدي دما و بارش ايران در 60 سال گذشته

گرمايش جهاني، باعث احتمال بيشتر رخداد دماهـاي حـدي مـي شـود كـه تـأثيرات اجتماعي و زيست محيطي آنها در مقياس محلي زياد است. بيشتر مطالعات انجام شـده در اين زمينه، حاكي از كاهش دماهاي حدي پايين و افزايش دماهـاي حـدي بالاسـت. بـه منظور بررسي اين تغييرات ، از داده هاي دما و بارش روزانه 27 ايستگاه همديدي (سينوپتيك) كشـور استفاده گرديد. نمايهها ي حدي دما نيز در پنج دسته، شامل نمايه ها ي حدي مبتني بر صدك ،ها مطلق، آستانه اي، دورهاي و ساير در دوره 2017 1958 محاسبه گرديـد. نمايه هاي حدي دما ﻣﺮﺑﻮط ﺑـﻪ ﺑـﺎرش و دﻣـﺎ ﻛـه توسط گروه كارشناسيETCCDMI معرفي شده، استفاده و با نرم افزار RClimdex مقادير نمايه ها محاسبه شد. به كمك آزمون ناپارامتري من كندال معنا داري روند بر روي هر كدام از ايستگاهها در سطح اطمينان 95 و 90 درصد مورد آزمون قرار گرفت و به كمك رگرسيون خطي و شيب سن مقادير شيب و نرخ تغييرات بدست آمد. يافته هاي اين پژوهش نشان داد كه به طوركلي شاخص هاي حدي بارش كشور فاقد روند بوده و شاخص هاي حدي گرم مانند روزهاي تابستاني، تعداد شب هاي حاره اي، روزها و شب هاي گرم كشور داراي روند افزايشي مي باشند. در حاليكه شاخص هاي حدي سرد در دوره مورد مطالعه روند كاهشي دارند كه نشان دهنده كاهش شدت و فراواني رويدادها و روزها و شبهاي سرد است. در ايران هيچ روند زماني معني داري در ميانگين فراواني روزهاي يخي وجود ندارد. ولي روزهاي يخبندان روند كاهشي معني داري را تجربه كرده است.