شناسايي و اولويت‌بندي موانع بازدارنده يادگيري كارآفرينانه مبتني بر تجارب شكست كارآفرينان برتر ايران

هدف پژوهش شناسايي و اولويت‌بندي موانع بازدارنده يادگيري كارآفرينانه مبتني بر تجارب شكست كارآفرينان برتر ايران مي‌باشد. روش پژوهش آميخته با طرح اكتشافي متوالي و هدف كاربردي توسعه‌اي بود. مشاركت‌كنندگان در بخش كيفي (روش پديدارشناختي): 24 نفر از كارآفرينان برتر با نمونه‌گيري نظري هدفمند و در بخش كمّي (تحليل معادلۀ ساختاري): 100 نفر از كارآفرينان با تجربه بودند كه به پرسشنامۀ محقق‌ساخته‌ي مستخرج از بخش كيفي پاسخ دادند. تجزيه و تحليل داده‌هاي كيفي تا رسيدن به اشباع و اجماع نظري جهت كدگذاري‌هاي اوليه ابعاد پژوهش در سازۀ موانع يادگيري كارآفريني و تحليل كمّي آن با نرم‌افزار آماري Smart pls انجام شد. يافته‌ها نشان داد موانع يادگيري كارآفريني از تجارب شكست كارآفرينان برتر ايران در 3 سطح (فردي، مياني و كلان)، 8 بعد به ترتيب: موانع (اقتصادي و مالي، زيرساختي، محيط كسب و كار، حمايتي، مديريتي و سازماني، اجتماعي فرهنگي، ارتباطي و آموزشي و فردي (انساني)) و 28 گويه جاي گرفتند. در نتايج كمّي وجود رابطه بين 8 بعد و سازۀ موانع يادگيري مثبت و معني‌دار (58/2 ≤ T) در سطح اطمينان 95 درصد تأييد و كيفيت اندازه ‌اثر ابعاد سازه، بالاتر از متوسط و قوي ارزيابي شد. برازش مدل پژوهش، مناسب و قوي 596/0=GOF) بود. به مديران و كارآفرينان پيشنهاد مي‌گردد، با ملاحظه ويژه موانع بازدارنده يادگيري كارآفرينانه مبتني بر تجارب شكست كارآفرينان برتر را سطوح مذكور برطرف نمايند.