مراتب كمال گرايي در بلوهر و بوذاسف بر اساس نظريه يونگ

داستان بلوهر و بوذاسف حاوي سرگذشت بوداست و پس از قرن‌ ها با حكايات و سخنان حكمت‌آميز درآميخته و در قالب تمثيل‌ها و داستان‌هاي عبرت‌انگيز بيان شده است. اين تمثيل‌ها از زبان فرزانه‌اي وارسته به نام بلوهر براي ارشاد بوذاسف و ترغيب وي براي رهاكردن جاه دنيا و تشويق براي يافتن حقيقت نقل مي‌شود. در اين داستان بيشتر بر مفهوم كمال گرايي تاكيد شده است. كمال گرايي به معناي بالاتر رفتن، بلند شدن، رسيدن به اوج، گرايش به رشد و پيشرفت و تعالي و كامل تر شدن، مهم ترين ويژگي انسان است و خود شناسي تنها نشانِ انسانِ پخته و فرهيخته است كه در ادب تعليمي بر آن تاكيد مي شود. اين الگو در ميان تمام ملت ها، اديان و مكاتب با عناوين متفاوت مطرح شده است. در اسلام با هدايت تكويني، در عرفان با سير و سلوك به سوي حضرت حق و در تعاليم بودا با تمركز رواني يا مراقبه مي‌توان به نيروانا يا آزادي از اوهام و رهايي از رنج و تعلقاتِ دنياي فاني رسيد. بدين ترتيب انسان همواره در اقيانوس زايش هاي دوباره، گذرگاهي يافته و به كمال مي رسد. اين پژوهش با روش توصيفي- تحليلي و با تكيه بر روش كتابخانه اي مراحل نمادين فرازپويي در داستان تعليمي بلوهر و بوذاسف را مورد بررسي قرار مي دهد و بن مايه هاي اصلي و شاكله مفهومي اين كتاب تعليمي را نشان مي دهد. با ارزش تعليمي اين اثر آشنا مي كند بن مايه ها و شاكلۀ مفهومي آموزش آن را بيشتر آشكار مي كند. اين داستان در پيرنگ پاگشايي، داراي كهن الگوهاي تولد قهرمان، پير فرزانه، آنيما، سايه است. در پيرنگ سير و سلوك و نيمه دوم زندگي، وحي و الهام، فراخوان و دعوت به سفر، قبول دعوت، جدايي و عبور از آستانه، تشرف به سرزمين خاص ديده مي شود. در مرحلۀ سوم كهن الگوها و در بازگشت به خويشتن، كهن الگوي خويشتن با تجلي حق تعالي، بازگشت و فرازپويي ديده مي شود.