بررسي فرايندهاي تضعيف در گويش سيستاني با رويكرد بهينگي

هدف پژوهش پيشِ ‌رو توصيف و تحليل برخي از فرايندهاي واجي تضعيف با رويكرد بهينگي در گويش سيستاني است. روش مورد استفاده در اين پژوهش توصيفي - تحليلي است. به اين منظور، ده گويشور مرد، مسن، كم‌ سواد و روستايي به صورت تصادفي انتخاب شدند و داده ‌هاي زباني با استفاده از ضبط گفتار آزاد و مصاحبه و منابع كتابخانه ‌اي موجود جمع‌آوري شد. سپس، داده‌هاي مورد نظر، از جمله‌هاي ضبط‌شده استخراج و براساس الفباي دستگاه آوايي بين ‌المللي آوانگاري شدند و فرايندهاي واجي تضعيف در گويش سيستاني طبقه‌ بندي گرديدند. در گام بعدي، محدوديت ‌هاي به‌كاررفته در پيكرۀ زباني براساس واج‌شناسي بهينگي استخراج شدند. در نهايت، محدوديت ‌هاي استخراج‌ شده از هر فرايند واجي در جداول مخصوص نظريۀ بهينگي توصيف و تحليل شدند. براساس تحليل‌ هاي انجام‌شده مي ‌توان نتيجه گرفت كه فرايند واجي تضعيف در گويش سيستاني در چارچوب نظريۀ بهينگي قابل‌ تحليل و تبيين است و اين كه بيشترين محدوديت‌ هاي پايايي كه در اين گويش نقض مي ‌شود، محدوديت ضد حذف (MAX) و محدوديت همانندي، مختصه‌ هاي جايگاه و شيوۀ توليد IDENT(place amp; manner) هستند. همين طور وجود خوشۀ همخواني و وجود پايانه در اين گويش، ساخت نشاندار توليد مي ‌كند.