اثر پاكلوبوترازول و كلسيم در افزايش تحمل به سرمازدگي دانهال‌ها و درختان پسته

به منظور ارزيابي اثر پاكلوبوترازول، كلسيم و دما بر مقاومت به سرمازدگي دانهال هاي پسته (رقم اكبري)، آزمايشي در شرايط گلخانه و باغي در قالب طرح كاملأ تصادفي به صورت فاكتوريل با سه تكرار انجام شد. تيمارها شامل پاكلوبوترازول (0، 75 و 150 ميلي گرم بر ليتر)، كلسيم (0، 3 و 6 گرم بر ليتر از منبع كلات كلسيم) و دما (0، 2- و 4- در گلخانه و 0، 2- و 4+ درجه سلسيوس در باغ) بودند. نتايج نشان داد كه با كاهش دما كلروفيل كل و كاروتنوئيد كاهش يافت، ولي مصرف توأمان پاكلوبوترازول و كلسيم مقدار اين پارامترها را نسبت به شاهد افزايش داد. هم چنين با كاهش دما ميزان نشت يوني افزايش پيدا كرد در حالي كه كاربرد پاكلوبوترازول و كلسيم ميزان اين پارامتر را نسبت به دانهال هاي شاهد كاهش داد. اندازه گيري پارامترهاي تنظيم كننده اسمزي نشان داد، با كاهش دما غلظت نشاسته و پروتئين محلول در برگ كاهش يافت. ليكن با مصرف توأمان تيمارهاي پاكلوبوترازول (150 ميلي‌گرم بر ليتر) و كلسيم (6 گرم بر ليتر) در دماي 4- درجه سلسيوس، غلظت پرولين، فنل كل، قندهاي محلول، نشاسته و پروتئين محلول به ترتيب112، 28، 20، 80 و 196 درصد نسب به شاهد افزايش يافت نتايج آزمايش باغي نيز نشان داد كه با كاهش دما ميزان نشت يوني در ميوه هاي شاهد افزايش يافت. كاربرد تيمارهاي پاكلوبوترازول و كلسيم سبب كاهش نشت يوني گرديد، به گونه اي كه كم ترين درصد نشت يوني در دماي4+، صفر و 2- درجه سلسيوس زماني مشاهده گرديد كه پاكلوبوترازول و كلسيم به صورت توأمان و در بالاترين سطوح استفاده شد و ميزان نشت يوني به ترتيب 27، 12 و 38 درصد نسبت به ميوه هاي شاهد كاهش يافت. چنين استنباط مي شود كه كاربرد توامان كلسيم و پاكلوبوترازول مي‌تواند خسارت ناشي از سرمازدگي را در دانهال ها و درختان پسته كاهش دهد.