بررسي توزيع منابع بخش سلامت ايران با استفاده از ضريب جيني (1399-1390)

مقدمه: از مهمترين اهداف نظام‌هاي سلامت و سياستگذاران اين حوزه، برابري در دسترسي به خدمات سلامت مي‌باشد. نابرابري در توزيع منابع سلامت منجر به سطح سلامتي متفاوت بين مناطق مختلف كشور مي گردد. اين مطالعه با هدف بررسي توزيع منابع سلامت بين استان‌هاي كشور انجام شده است.روش: اين مطالعه از نوع كاربردي بوده و يك مطالعه توصيفي-تحليلي است كه براي بررسي نابرابري در توزيع منابع سلامت بخش دولتي بين استان‌هاي كشور در دوره ي زماني 1390 تا 1399 با استفاده از ضريب جيني و منحني لورنز انجام شد. يافته ها: بر اساس نتايج بيشترين ضريب جيني مربوط به خانه‌هاي بهداشت، داروخانه ها و آزمايشگاهها به دست آمد كه توزيع نسبتا نابرابر بر اساس جمعيت استان‌ها را نشان مي‌دهد. ضريب جيني پزشكان متخصص روند كاهشي داشته است. توزيع پزشكان عمومي و دندانپزشكان نيز اگرچه بر اساس مقادير ضريب جيني، توزيع برابر و نسبتا برابر را نشان مي‌دهد اما مقدار عددي ضريب جيني در دوره مورد بررسي رو به افزايش بوده است.بحث: يافته‌ها مويد اين مطلب مي‌باشد كه اگر چه متوسط منابع سلامت (به ازاي ده هزار نفر جمعيت) در كشور در اكثر شاخص ها افزايش يافته است اما وضعيت توزيع اين منابع بين استان‌ها بدتر شده است لذا به منظور توزيع عادلانه‌تر منابع سلامت بخش دولتي بين استان‌هاي كشور مي‌بايست سياست‌هاي توزيع منابع به گونه اي مورد بازنگري قرار گيرد كه منجر به كاهش فاصله بين استان‌ها و افزايش عدالت در توزيع منابع سلامت شود.