كاربرد روش تاپسيس در بررسي كيفيت آب رودخانه‌ها (مطالعه موردي: رودخانه آجي‌چاي)

مطالعه كيفيت آب‌هاي سطحي در برنامه‌هاي مديريت منابع آب و محيط‌زيست از اهميت بسزائي برخوردار است. در اين تحقيق كيفيت آب حوضه آبريز آجي‌چاي در مقياس سالانه ارزيابي شد، براي اين منظور، 3 ايستگاه شامل ارزنق، آخولا و مركيد، انتخاب و داده‌هاي كيفيت آب طي سال‌هاي 1400-1382 جهت طبقه‌بندي كيفيت آب براي مصارف شرب و كشاورزي مورد استفاده واقع شد. جهت بررسي شاخص كيفيت آب سطحي حوضه آجي‌چاي از نظر شرب كيفيت آب با استانداردهاي سازمان بهداشت جهاني مقايسه شد. به‌منظور جلوگيري از قضاوت هاي كارشناسي در تعيين وزن هر يك از پارامترها، از تئوري آنتروپي شانون استفاده شد. از روش تاپسيس به‌منظور طبقه‌بندي يازده پارامتر كيفي استفاده شد. اين روش ساده و پركاربرد بوده و در اولويت‌بندي آب رودخانه‌ها و ارزيابي كيفي آن ها استفاده مي‌شود. نتايج شاخص كيفيت آب شانون نشان داد كه در بين ايستگاه‌ها، بيشترين مقدار شاخص مربوط به ايستگاه مركيد با مقدار 945.92 و كمترين آن مربوط به ايستگاه ارزنق با مقدار 127.36 مي‌باشد. بر اساس دياگرام شولر معلوم شد كه آب ايستگاه ارزنق از نظر كيفيت آب در حد متوسط بوده كه در مقايسه با دو ايستگاه ديگر از نظر كيفي در جايگاه مناسب و آب ايستگاه آخولا در محدوده كيفيت نامناسب قرار دارد. كيفيت آب مركيد غير قابل شرب تشخيص داده شد كه در بين سه ايستگاه بدترين جايگاه را به خود اختصاص داد. دامنه مقادير تاپسيس در ايستگاه‌هاي مختلف بين 0.054 و 0.894 بوده كه به ترتيب متعلق به ايستگاه‌هاي ارزنق و مركيد مي‌باشد. براساس نتايج ايستگاه ارزنق بهترين وضعيت كيفي آب و ايستگاه مركيد نامناسب‌ترين وضعيت كيفي آب را در بين سه ايستگاه به خود، اختصاص دادند.