ارزيابي محيط آموزشي دانشكده‌ي دندان‌پزشكي اردبيل بر اساس مدل DSLES

مقدمه: مطالعه‌ي حاضر با هدف ارزيابي محيط آموزشي دانشكده‌ي دندان‌پزشكي از ديدگاه دانشجويان دندان‌پزشكي اردبيل بر اساس مدل DSLES انجام پذيرفت.مواد و روش‌ها: در اين مطالعه‌ي توصيفي- مقطعي، 197 دانشجوي پيش باليني و باليني دانشكده‌ي دندان‌پزشكي اردبيل مشغول تحصيل در سال 1400 مورد بررسي قرار گرفت. براي جمع‌آوري اطلاعات از پرسش‌نامه DSLES نسخه‌ي 48 سؤالي استفاده گرديد. تحليل داده‌ها با استفاده از آمار توصيفي و آزمون T-test انجام پذيرفت (سطح معني‌داري 0.05 p value).يافته‌ها: نتايج تحليل 7 مؤلفه‌ي محيط آموزشي بر اساس پرسش‌نامه‌ي DSLES نشان داد كه به ترتيب ميانگين و انحراف استاندارد روابط بين دانشجويان (0.50 ± 2.18)، سازمان‌دهي برنامه‌ي آموزشي (0.49 ± 2.16)، تناسب فعاليت‌هاي آموزشي با اهداف آموزشي (0.46± 1.81)، توجه به دغدغه‌هاي دانشجويان (0.49 ± 1.70)، توسعه‌ي فعاليت‌هاي يادگيري و فوق‌ برنامه (0.47 ± 1.66)، انعطاف برنامه‌ي آموزشي (0.43 ± 1.61) و جو عاطفي (0.41 ± 1.54) مي‌باشد. همچنين ميانگين و انحراف استاندارد در كل پرسش‌نامه (محيط آموزشي) برابر (0.30 ± 1.82) برآورد گرديد. همچنين نتايج نشان داد كه تفاوت معني‌داري در وضعيت محيط آموزشي دانشكده‌ي دندان‌پزشكي اردبيل از ديدگاه دانشجويان دندان‌پزشكي اردبيل بر اساس جنسيت وجود ندارد (0.05 p value)؛ اما تفاوت معني‌داري بر اساس دوره‌ي آموزشي پري‌كلينيك و كلينيك وجود داشت (0.05 p value).نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج پيشنهاد مي‌شود، توجه بيشتري به انعطاف‌پذيري در محتواي برنامه‌ي درسي و همچنين به راهاي ارتباطي بيشتر بين دانشجويان و مسؤولين دانشكده جهت پاسخ به دغدغه‌هاي آن‌ها انديشيده شود.