شيوع شكستگي‌هاي فك و صورت در بيمارستان كاشاني اصفهان قبل و بعد از پاندميك COVID-19

مقدمه: با توجه به اهميت شكستگي‌هاي سر و صورت بدليل مجاورت آن‌ها با عناصر حياتي و عدم كاهش ظرفيت‌هاي بيمارستاني براي اين فوريت در دوران پاندمي كرونا، هدف از مطالعه‌ي حاضر، بررسي ميزان شيوع شكستگي‌هاي سر و صورت قبل و بعد از پاندمي كويد- ۱۹ بود. مواد و روش‌ها: اين مطالعه‌ي توصيفي- تحليلي، بر روي 4942 پرونده‌ي بيماران داراي شكستگي صورت و فك بستري در بيمارستان كاشاني اصفهان در دو دوره‌ي زماني قبل و بعد از پاندمي كوويد-19 (1397 تا 1400) انجام شد. فراواني شكستگي‌هاي سر و صورت با توجه به سن، جنس، محل و علت شكستگي بررسي گرديد. داده‌ها با آزمون‌هايChi-square وt-test آناليز شدند (0.05 p value). يافته‌ها: فراواني پرونده‌هاي ثبت شده از بيماران زن بعد از پاندمي كوويد-19 بطور معني‌داري كمتر بود. بين رده‌ي سني بيماران در قبل و بعد از پاندمي كوويد-19 اختلاف معني‌داري وجود داشت (0.001 = p value). بين بيماران در رده‌هاي سني بالاتر، تفاوت معني‌داري قبل و بعد پاندمي وجود نداشت. بيشترين دليل شكستگي قبل و بعد از كرونا، تصادف بود. اختلاف بين شكستگي‌هاي منديبل، دندان، استخوان‌هاي مالار و ماگزيلا، سقف اوربيت، استخوان‌هاي بيني، بيس جمجمه، بيس جمجمه، طاق جمجمه پس از پاندمي كوويد-19 بطور معني‌داري بيشتر بود (0.001 p value). نتيجه‌گيري: تعداد موارد شكستگي سر و صورت در دوران بعد از پاندمي كرونا افزايش داشت كه علت آن مي‌تواند افزايش مسافرت‌هاي بين شهري به دليل كاهش محدوديت‌هاي كرونايي نسبت به قبل باشد. بيشترين دليل آن تصادف با وسايل نقليه، در آقايان در بازه‌ي سني زير 39 سال و در ناحيه‌ي بيني، ماگزيلا، دندان‌ها و كف اوربيت بود.