بررسي تاثير پارامترهاي هندسي بر قابليت ابزار اندازه گيري ابعادي قطعات ماشينكاري شده با استفاده از روش تحليل سيستم اندازه گيري

عدم تكرار پذيري نتايج اندازه گيري شده يك قطعه توسط آزمايشگاه‌هاي مرجع مشكلي است كه اكثرا در كارگاههاي توليدي باعث ايجاد اختلاف نظر و شك و شبهه در تنظيم دستگاههاي توليدي با نتايج ارائه شده توسط آزمايشگاهها مي گردد. در اين مقاله به بررسي تاثير پارامترهاي هندسي ايجاد شده در اثر ماشينكاري بر توانايي اندازه گيري ابزارهاي كنترلي از طريق تكنيك هاي آماري مهندسي كيفيت پرداخته مي شود، بدين صورت كه ابتدا قطعاتي تحت فرآيند سورخكاري و داخل تراشي قرار گرفتند، پس از اندازه گيري هاي دقيق قطر سوراخ داراي انحراف هندسي با عنوان استوانه اي بودن برابر 0.01 ميليمتر بدست آمد. سپس با دو سيستم اندازه گيري متداول گيج بادي (AIR GAUGE) و دستگاه اندازه گيري مختصات ((C.M.M تحت بررسي قرار گرفت و توانايي ابزارهاي اندازه گيري از طريق نرم افزار ميني تب محاسبه شد. قابليت گيج بادي (Cg) در كنترل قطر سوراخ ماشينكاري شده برابر 0.27 و قابليت دستگاه C.M.M در كنترل قطر مذكور برابر 0.28 است. پس از حذف پراكندگي ناشي از پارامترهاي هندسي جهت محاسبه توانايي ابزارهاي اندازه گيري، ميزان توانايي ابزارها تا 1.20 در گيج بادي و 1.05 در دستگاه C.M.M  بهبود يافتند و در انتها با حذف يا كاهش خطاي هندسي قطعه كار ميزان تكرار پذيري (VARIATION) و قابليت هر دو سيستم اندازه گيري تا حد چند برابر ارتقاء پيدا كرد.