بررسي تاثير جاذب نوري پلي استري بر كيفيت قطعات پليمري چاپ شده در روش پردازش ديجيتال نوري

يكي از راهكارهاي كنترل و كاهش شدت نور هر منبع نوري استفاده از جاذب‌هاي نوري است. در اين پژوهش به‌منظور بررسي تاثير جاذب نور فرابنفش بر كيفيت ساخت قطعات سه‌بعدي، از سامانه ساخت افزايشي به روش پردازش ديجيتال نوري (DLP) كه توسط محققين همين مقاله طراحي و ساخته شده است، استفاده گرديد. هدف اصلي مقاله بهبود كيفيت ظاهري قطعات، افزايش كنترل در چاپ و حذف نورهاي اضافي است، اما براي دستيابي به اين مهم، بررسي ميزان ارتفاع جدايش، ميزان خرابي قطعه و ميزان نيروي چسبندگي بسيار حائز اهميت است. قطعاً جاذب نوري بعنوان يكي از مهمترين پارامترهاي تاثيرگذار بر موارد مذكور خواهد بود. فلذا در اين سيستم، فيلم‌هاي پلي‌استري با درصد جذب 45% در فاصله‌هاي معين از منبع نوري برروي ورق آكريليك شفاف پوشش‌دهي شده است. سپس با اندازه‌گيري ميزان شدت نور فرابنفش عبور داده شده، مدل-هاي سه‌بعدي، با روش پردازش ديجيتال نوري ساخته و مورد ارزيابي قرار گرفت. برطبق يافته‌هاي اين پژوهش استفاده از جاذب‌هاي نوري علاوه بر بهبود كيفيت ظاهري قطعه منجر به كاهش 3/5 برابر زمان جدايش هر لايه، كاهش 43% زمان چاپ و افزايش موفقيت در چاپ قطعات گرديد.