بررسي تأثير اجتناب شناختي و ترس از شكست بر اهمال كاري تحصيلي: نقش واسطه‌اي دشواري تنظيم ‌هيجان در دانش‌آموزان دوره‌ي دوم متوسطه

هدف اين پژوهش، بررسي نقش اجتناب شناختي و ترس‌ از‌ شكست با واسطه‌گري دشواري‌ در ‌تنظيم‌ هيجان در پيش‌بيني اهمال‌كاري ‌تحصيلي بود. روش اين پژوهش همبستگي بود. جامعه‌ي آماري را دانش‌آموزان دوره‌ي دوم متوسطه شهرستان بستك در سال تحصيلي ۹۸-۱۳۹۷ تشكيل مي‌دادند. ۲۳۴ دانش‌آموز(۱۲۲پسر و ۱۱۲ دختر) با استفاده از روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي تصادفي انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌ي اجتناب‌شناختي) (Sexton Dugas, 2008 ، مقياس ترس ‌از‌ شكست ) (Conroy, Willow Metzler, 2002، مقياس ‌دشواري ‌در‌ تنظيم ‌هيجان Gratz Roemer,) (2004 و مقياس اهمال‌كاري تحصيلي (Solomon Rothblum, 1984) جمع‌آوري و با روش‌هاي‌ تحليل رگرسيون چندگانه و تحليل ‌مسير و به‌وسيله نرم‌افزار‌هاي اس پي اس اس ۲۰ و ايموس ۲۰ بررسي شد. تحليل داده‌ها نشان داد مؤلفه‌هاي ‌دشواري ‌در‌تنظيم ‌هيجان شامل عدم ‌پذيرش ‌پاسخ‌هاي‌ هيجاني، دشواري‌ در‌ انجام ‌رفتار ‌هدفمند و دسترسي ‌محدود ‌به ‌راهبردهاي ‌هيجاني در رابطه‌ي ميان اجتناب ‌شناختي و ترس ‌از ‌شكست با اهمال‌كاري ‌تحصيلي تا اندازه‌اي واسطه شده‌اند. بنابراين، دبيران، مربيان و مشاوران براي كاهش اهمال‌كاري ‌تحصيلي بايد از يك‌سو به چالش با باورهاي ‌شناختي و هيجاني منفي و ناسازگار (اجتناب‌شناختي و ترس‌از‌شكست) پرداخته و از سوي ديگر براي مديريت و تنظيم هيجانات راهبردهاي مناسب‌تر را جايگزين كنند.